http://www.elestirel.com elestirel im tr http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=98 Sunucu: Yeni kasetinizden dolayı size çok ağır eleştirilerde bulunuluyor ….. Bey. Hattâ bir izleyicimiz olaya annenizi de katarak (!) bize yeni kasetiniz hakkında bir eleştiri yollamış. Şarkıcı: Bütün eleştirilere, o arkadaşa da “Sayyygı duyuyorum” … diyerek başlıyor şarkıcı lafına. Tabi haklı. Neden? E adam demokrat düzeni yemiş yutmuş. Kraldan faza kralcı denir ya, “demokraksi” nin özüne öz katmış bu adam. “Her şeye saygılıyım” diyor. Her şeye saygılıyım ne demek şimdi? Ben her dine eşit uzaklıktayım gibi bir şey. Her şeye saygı duyuyorsan hem adilsin hem zalim, hem haklısın hem haksız, hem kibarsın hem kaba… Gerekli tanımı yapılmadan televizyonlardan bas bas bağırılan “Demokrasi ve Özgürlük”, işte böyle anlaşılıyor ve anlatılıyor. Özgürlük, bir başkasının özgürlüğünün başladığı yerde biten haklardır. Demokrası ise, özgürlükler ile sınırlı, halkın egemenliğine dayanan yönetim biçimidir. “Herkese acıma, acınacak duruma gelirsin” diyorlar ya, “herkese saygı duyma ……” Sun, 11 May 2008 14:53:05 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=97 Bir elektrik-elektronik mühendisine “Bence akım ile direncin çarpımı volta eşit değildir” demek, veya bir doktora “bence kanser grip kadar önemsiz,gelip geçici bir hastalık” demek, veya bir mimara “Taşıyıcı sistemin binada hiçbir önemi yoktur, hesabı gereksizdir” demek, veya veya veya …. demek ne kadar anlamsız ve absürt değil mi? Bu meslek dallarının hepsi muhakkak ki başlı başına bir OLAY bir ilim. Belki bunlardan birine bir değil iki ömür bile yetmez. Hepsi insanoğlunun rahatı için yapılan şeyler. Fakat toplumdan bağımsız sürdürülmeyen şu hayatımızda bu rahatlıkları yaşayacak da bir ortam lazım. İnsanlarla beraber bir hayat. Pek tabi ilk insandan beri olduğu ve olması gerektiği gibi kurallı bir hayat. Kuralları kendi kafasında bitirip “Bence bu caiz aaaaabi” diyerek bitiren insan işte bu kurallı hayatı kuralsız hale getiren en önemli insandır. Kuralların insanın kafasında değil vicdanında bitmesinin gerekliliğinin herkes tarafın ayan beyan görüldüğü kanaatindeyim. Çünkü insanı yalnızken bile frenleyebilecek kural insanın vicdanında biten kuraldır. Akıllı insan kurallarda duygularına göre değil aklına göre hareket eder. Fakat akıldaki sınırlayıcı, frenleyici etken vicdandır. “Vicdansız” diye tabir ettiğimiz kişilerin hayatlarına bir göz atın. Hiç birinin yaptıkları “akla” sığmaz. Demek ki akıldaki sınırlayıcı etken vicdandır. Bu vicdanla kurallara uyulur. Aklın söylediği değişir fakat aklını yitirmemiş bir vicdan sahibinin söyledikleri ASLA değişmez. Onun için lütfen aklımızı yitirmeyelim, vicdan sahibi olalım ve en az ilk paragrafta saydığım ilimler kadar geniş olan din ilmini hafife almadan kurallarına saygı duyalım. (Din ilminin genişliğine örnek olarak sadece birkaç alt başlığını söylemek gerekirse; Kur’an-ı Kerim, Hadis, Fıkıh, Akaid, Kelam, Siyer. Bu başlıkların hepsi alanında yüz binlerce eser yazılmış ve en az bir o kadar da eser yazılabilecek kadar geniş, bu üst başlıkların yüzlerce alt başlıklarından birine bir enstitü kurulacak kadar kapsamlı bilgi içeren muhteviyattadır.) Sat, 10 May 2008 13:06:09 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=96 Eğer bu eleştiriyi 19 yy ın başlarında yazıyor olsaydım herhalde şöyle başlardım ; "İşbu kelam, elân kezzap mutasavvıflara ve dahi tasavvufun nüvesini fehmden yoksun zevatadır. Umulur ki eyice okuyup anlayalar, mucibince amel edeler… Tasavvuf saçma sapan yere herkese sempati beslemek değildir, aşk teması adı altında eserlerle bir albümün %90 ını doldurmak değildir, "…bana dandik neyzen deseler hiç kızmam" demek hiç değildir (bkz:Benlik [enaniyet, yani kendini beğenmek] nedir?), "yok canım estağfirullah" desinler diye bekleyerek mütavazilik yapmak değildir. Bütün bu ayaklar ise mutasavvıf ayaklarıdır. Kişisel muhakemeden yoksun, çıkarcı zihniyetini terk edememiş, dünyada KENDİ için yaşayan, tasavvufu ve sözde mutasavvıfığını, yükselmek için bir basamak addeden, AŞAĞILIK özellikleri ile de bilinirler. Tasavvufa yeni bir açılım (!) getirmek adına (çok biliyor ya) yaptıkları işlerde muhakkak kendi imzalarınıda işin bir kısmına koyup kişisel çıkar elde etmekten geri kalmazlar. İşin özünden maalesef yoksundurlar. Fri, 09 May 2008 04:56:52 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=95 Otostopla bütün Avrupa'yı dolaştıktan sonra Türkiye'ye uğrayan PİPPA, Gebze'de aracına bindiği şöför tarafından önce tecavüze uğradı, sonra katledildi. Ne kadar tanıdık öyle değil mi? Çocukluğumun bir Türk Filmi düştü hemen hafızama. Ayşecikli bir filmi yanılmıyorsam. İki genç kız bisikletleriyle tatile gidiyorlardı. Köylerden kasabalardan geçip eğleniyorlardı. Sonra başlarına olmadık şeyler geldi. O günlerde kafamda "otostop ve tek başına yolculuk hiç güvenli değil" mesajı yerleşmişti. Sonra da malum klişeler, "Bir kadının ne işi var bir başına sokaklarda!" Hep bu söylemlerle büyüdük. Akşam karanlığı çöktüğünde bırakın yalnız yürümeyi arabayla bile giremez olduk ıssız sokaklara.. Yalnızdık, savunmasızdık. Çünkü biliyorduk ki bizim erkeklerimiz ancak KENDİ karıları kızları söz konusu olduğunda ERKEK kesililirlerdi! Kendi karısı sokağa adım atamaz, ama sokaktaki tüm kadınlar onundur! Ülkesindeki kadınlara bu kadar acımasız olan ERKEKLERİMİZ nazarında yabancı uyruklu tüm kadınlar birer fahişeydi! Öyle ya, ne işleri vardı yoksa ülkelerinden binlerce kilometre uzakta? Doktor olabilirlerdi, sanatçı olabilirlerdi, ama MÜSLÜMAN değillerdi. Ve Müslüman olmayan kadınlarla her türlü şey yapılabilirdi! İçim daraldı. Daraldıkça babamı, ağabeyimi, eşimi , arkadaşlarımı düşündüm. Onlar da bu ülkenin erkeğiydi. Bu şerefsizlerden değillerdi ama. Ya biz başka türlüydük, ya ONLAR. Onlar herneyseler bir an evvel DEFOLSUNLAR. Ah.. Bir de bizim o HARİKA yasalarımız var öyle değil mi? Bu ülkede kollanmak için ya katil olacaksın ya tecavüzcü zaten. PEH. Mon, 14 Apr 2008 07:56:22 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=94 Onca eleştiriye, onca inada rağmen Taraf okumayı sürdürüyorum. Gazete kisvesi adı altında önümüze sunulan kağıt parçaları arasında hatrı sayılır bir yeri var benim için. "Taraf Gazetesi hangi tarafta?" ana temalı bir yazı olmayacak bu. Ben gazetenin "gazete" olmak için yeterli olan tümdonanıma sahip olduğunu düşünüyor ve okuyorum. Memnunum da. Ancak internet sitesi için aynı dilekleri beslememek son derece üzücü. Sitenin yeni açılmış olmasını bir bahane olarak göremiyorum. Madem henüz hazır değildi yayına vermemeliydiniz siteyi. Haberler arasında dolaşırken saniye başı "500 İç Sunucu Hatası" almaktan gına geldi. Fiyatını 1 YTL den 40 Kuruşa indirmiş olmasına bağlayabilir miyim acaba bu konuyu?"Ucuzladık da artık, ne yapacaksınız interneti gidin alın okuyun" mu demek istiyorlar? Demeseler keşke. Üzülüyorum. Tue, 08 Apr 2008 07:24:43 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=93 tamamen emekli sandığı ve ssk arasındaki kan uyuşmazlığından kaynaklanan şizoid kurumlar vakasının orta yerine saplandım kaldım. iki üniversitenin rektörlüğü arasındaki kavram kargaşasının yegane sebebi konu kısmında adımın ve soyadımın yazdığı birtakım resmi yazışmalar. elimde birbirinin aynı bilgileri içeren farklı formatlarda kağıt parçacıklarıyla şehrin bir ucundan diğerine koşuyorum. {more} bunları tarayıp kendime mail olarak göndermek ve hatta zip olsun rar olsun bişeyler yapıp kitlemle de paylaşmak isterim de, yasal olarak böyle bir hakkım yok sanırım. ancak bu hadiseler silsilesinden çıkardığım bazı dersler var: kurumlar arası geçişler sözkonusu olduğunda herkesin dikkat etmesi gereken şeylerden biri yatırılan prim günleri ile bunların kağıda aktarılan dökümünün arasında bir tutarsızlık olup olmaması. diğeri ise, hepimizin bildiği ancak uygulamada başarısızlıkla sonuçlanan bir durum ki, bunu moron insanlarla muhatap olmaktan şiddetle kaçınılması olarak özetleyebiliriz. hal böyleyken insan düşünüyor, "hani bunlar birleştirilmişti de sosyal güvenlik şöyle de olacaktı böyle de olacaktı?" işte aziz okuyucu, bütün sorun zaten bu ikisinin birleştirilmeye kalkışılmasından kaynaklanıyor. "bırakın efenim birleştirmeyin benim hizmetimi ben kendim toplar çıkartırım gün sayısını, prim skorunu, bordro katalogunu, hedesini" de denmiyor haliyle, zira karşınızdakiler özel değil tüzel kişiler. kısaca laf anlatacak adam yok. son çare olarak iki üniversitenin konuyla ilgili görevlilerini telefonda görüştürmeme rağmen yine manasız bir kısırdöngüden öteye gidemedim, yarın yine sabahtan yollara düşmek zorundayım. sokayım böyle bürokrasiye. sabahtan düşeceğim bu yolun tersinde ise bir başka üniversitenin güzergahı uzanıyor. öğleden sonra bu "bir başka üniversite"nin bu kez hastanesi ile mücadele edeceğim. doktorumdan yana sıkıntım yok, şen şakrak olmasının yanı sıra aynı zamanda ilgili üniversitenin öğretim üyesi olan bu amcamız özel muayenehane yerine hastalarını hastanedeki odasında kabul ediyor. güzel. sabahtan derslere girdiğini ya da ameliyatları olduğunu düşünürsek, yalnızca öğleden sonra orada bulunmasını da anlamlandırabiliriz. cuma günleri ise tamamen minik tefek operasyonlara ayrılmış olduğundan amcamız haftanın dört günü hizmet veriyor. yine sorun yok. ve fakat saat üçte verilen randevu (ki sürekli meşgul olan, meşgul olmadığı 0.005 saniye gibi süreler içerisinde de asla cevaplanmayan telefonlar aracılığıyla kanırtarak alınabiliyor) için yine en az dört buçuğa kadar beklememiz gerekeceğini hissedebiliyorum. neden? çünkü toplantılar, akademik hayat vb. durumlardan kaynaklı olarak doktor amca asla saat bir buçukta olması gereken yerde olamıyor. ikincisi, hastalara on-onbeşer dakika arayla verilen randevu çerçevesi son derece mantıksız, zira bir görüşme asla onbeş dakikada sonlanmıyor. muayenesi, kontrolü, test incelemesi, doktorun tavsiye ve konuşmaları derken bir hastaya ayrılan sürenin yirmibeş dakikayı aşabiliyor olması sonucunda, hele de benim gibi gergin ruhlu dişiler için beklemek bir cehennem azabına dönüşebiliyor. şimdi oturup bütün o gerginliği polyannacı yaklaşımlarla yüzümden ve ruhumdan silmeye çalışıyorum, ancak nafile. monitöre boş boş bakıp zaman geçirebileceğim rahatlıkta bir gün olmasını diliyorum kendim ve herkes için. yine de bu kez "ders patlar mı acaba?" huzursuzluğu bastırdıkça bastırıyor. "hayırlısı olsun demekten içim şişti" söz öbeğiyle gönülleri fetheden dostum desalvo'yu nasssııll özlediğimi de şu sıkıntılı durumlarda bir kez daha hatırlıyor ve selam ediyorum. sevgi seli. Tue, 25 Mar 2008 04:41:56 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=92 Türk Genci, devrimlerin ve cumhuriyetin sahibi ve bekçisidir. Bunların gereğine, doğruluğuna herkesten çok inanmıştır. Yönetim biçimini ve devrimleri benimsemiştir. Bunları güçsüz düşürecek en küçük ya da en büyük bir kıpırtı ve bir davranış duydu mu, "Bu ülkenin polisi vardır, jandarması vardır, ordusu vardır, adalet örgütü vardır"; demeyecektir. Elle, taşla, sopa ve silahla; nesi varsa onunla kendi yapıtını koruyacaktır. Polis gelecek, asıl suçluları bırakıp, suçlu diye onu yakalayacaktır. Genç, "Polis henüz devrim ve cumhuriyetin polisi değildir" diye düşünecek, ama hiç bir zaman yalvarmayacaktır. Mahkeme onu yargılayacaktır. Yine düşünecek, "demek adalet örgütünü de düzeltmek, yönetim biçimine göre düzenlemek gerek" Onu hapse atacaklar. Yasal yollarla karşı çıkışlarda bulunmakla birlikte bana, başbakana ve meclise telgraflar yağdırıp, haksız ve suçsuz olduğu için salıverilmesine çalışılmasını, kayrılmasını istemeyecek. Diyecek ki, "ben inanç ve kanaatimin gereğini yaptım. Araya girişimde ve eylemimde haklıyım. Eğer buraya haksız olarak gelmişsem, bu haksızlığı ortaya koyan neden ve etkenleri düzeltmek de benim görevimdir" İşte benim anladığım Türk Genci ve Türk Gençliği! Mustafa Kemal Atatürk Sat, 22 Mar 2008 06:16:51 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=91 Çoğumuzun takip ettiği üzere , 2007 Haziran'ında Ümraniye'de bir gecekonduda el bombaları ele geçirildi. O gün başlayan Ergenekonsoruşturması kapsamında önceki gece 04:30 sularında İlhan Selçuk, Doğu Perinçek, Kemal Alemdaroğlu, Ferit İlsever, Serhan Bolluk, Perinçek'in koruması Yusuf Beşerik, Adnan Akfırat ve İbrahim Benli'nin ev ve işyerlerine operasyon yapıldı. Soruşturmanın en can alıcı noktası 85 yaşındaki bir yazarın, İlhan Selçuk'un gecenin o saatinde evinden alınrak kötü bir muameleyle karşılaşması oldu şüphesiz. O yaştaki biri için daha "normal" bir eylem gerçekleştirilebilirken bu yapılmadı. Öte yandan Ergenekon soruşturması tarihin belki de en büyük soruşturmalarından birine imza atacakken sırf bu "kural ihlalleri" nedeniyle çöküntüye uğrarsa en çok üzülenlerden biri olacağım. Devletin içine sızmış örgütümsülerin en kısa sürede gün ışığına çıkartılmaları gerektiğine dair kocaman bir inanç besliyorum. Ülkemizin üzerinde 2004 yılından beri oynanan oyunlara daha ne kadar göz yumacağımızı merak ediyorum. Çok zorlu bir süreçten geçiyoruz ülke olarak. Gerekbirbiri ardına gelen "darbe tahminleri" gerekse de AKPnin kapatılma davası korkarım ki daha büyük olaylara kapı açacak. İlhan Selçuk'un önceki gün Cumhuriyet gazetesinde yazdığı yazı da sanki bunun habercisiydi. "Evet, bu gidişle bir şeyler olacak... RTE 14'üncü Louis gibi 'Devlet benim' dedikçe Türkiye'nin dengeye girmesi, ortalığın sakinleşmesi ve normalleşmesi olanaksız... Ya RTE anayasaya ve yargıya 'sokaktaki adam' gibi saygı gösterecek... Ya da 14'üncü Louis olmadığını RTE'ye anımsatacak ve öğretecek bir hesaplaşmaya hazırlıklı olalım... Aklın bir başka yolu yok..." Evet aklın başka yolu yok. Ülke olarak daha aydınlık günlere yürümemiz dileğiyle.. Sat, 22 Mar 2008 04:13:13 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=90 Dünyada bütün taşların yerinden oynandığı bir süreç geçirmekteyiz. Gelişmiş ülkeler diye adlandırılan, süper güç diyerek bize gösterilen bütün ülkeler ve sistemleri birer birer çökme sinyali veriyorlar. Ekonomileri, sosyal düzenleri, toplumları ve bireyleri karışıklık içerisinde... Tüm dünyada bunlar olup biterken bizler Türk milleti olarak daha çok çalışmak, daha çok üretmek, daha da çok güçlenmek zorundayız. Bunu gerçekleştirmek için birlik ve beraberliğimizden geri adım atmadan devletimize, milletimize, hukukumuza, askerimize ve bizleri yönetenlere sahip çıkmalı, bu sahipliğimizi her geçen gün artan oranda tüm dünyaya hissettirmeliyiz. Mevcut sistemde kurumlar ve kişiler arasında tercih yapmak zorunda bırakılan bir toplum olmaktansa, Hedefinde kararlı ve iddialı bireyler olarak yüzeysel konularla uğraşmadan, koskoca bir devleti zayıflatacak her türlü hareket ve oluşumun karşısında sapasağlam durmak, herşeyden daha fazla önem taşımaktadır. Şahsiyet eğitiminden geçmeden, insanın öz yapısına uygun bir sistem oluşmadan, ülkemizde ve dünyamızda sorunların çözülemeyeceği aşıkardır. Şu an ülkemizin gündeminde yer alan parti kapatma davası da bu kapsamda ele alınmalı ve ülkemizin gelişim hızının kesilmesine sebep olabilecek her türlü tutum ve davranıştan kaçınılmalıdır. Tüm dünyada ekonomik krizin ayak sesleri duyulurken, ülkemizi zayıflatacak, insanlarımızı zor durumda bırakacak oluşumların ve hareketlerin karşısında yer almak durumunda olduğumuzu düşünüyorum. Bu konudaki sorumluluğumuz bütün devlet kurumları için aynı düzeydedir, hiçbirisi hakkında ayrımcılık yapamayız. Ben ancak şahsiyetin ve şerefin tarafında olabilirim . Bunun dışındaki her türlü düşünce ve durumdan uzak değerlendirmelerle ülkemizin, insanımızın büyüklüğünü tüm dünyaya duyuracak her türlü çalışmanın ve bu çalışmaları yapanların yanında yer almak sorumluluğumuzdur bunu da unutmayalım. Demokratlık adına hukuka saldırmanın kötü olduğu gibi, milli menfaatlerimizi unutarak ülke gerçeklerini yerinde tahlil edip çözümler sunmak yerine kaos ortamından siyasi çıkar elde etmek de doğru değildir. Mesele şu veya bu, şucu veya bucu olmak değil inasana yakışan şekilde yaşamak ve yaşatmaktır. Üzerinde durulacak bir konu varsa budur. Wed, 19 Mar 2008 12:34:37 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=89 %46.7 oyla iktidara gelen parti hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı tarafındankapatma davası açıldı. Daha evvel benzer sahneleri Refah Partisi ve Fazilet Partisi örneklerinde gördük. İki kapatma olayında da sözkonusu partilerin reytinglerinin nasıl tavan yaptığına tanık olduk. Şimdiyse halkın ezici bir çoğunluğunun oyuyla gelen bir parti için alınan bu karar tartışılıyor. Öncelikli olacak iki konu var bu durumda. Birincisi halkının %46sına ne derece saygı duyduğu tartışılan başsavcılık makamı diğeri ise zaten bunca oy alarak başa geçmiş bir partiye verilecek prim. Başsavcılık makamının halkından ne derece uzakta durduğu sonucu çıkartmak mümkün. Halkının iradesine ters düşecek bir kararla AKPnin kapatılmasını istemesi belki demokrasiye uygun ancak halk iradesine aykırıdır. Parti kapatmanın uygarlık olmadığını savunan sözde demoktatikler için uygun bir zemin oluşmuş durumda. Netice itibariyle gördük ki bu tip söylemler ancak ve ancak partiye olan sempatiyi güçlendiriyor. Cumhuriyet mitingleri sonrası genel seçimlerdeki tabloyu örnek olarak sunabilirim önünüze. İkinci konu ise tam bu noktada göz kırpıyor. Başsavcılık makamı halkın %46sının oy verdiği bir partiyi kapatma kararı alarak kalan %54ün de ilgisini bu yöne çekmek istemiş olabilir mi? Bu ülkede o kadar çok şey oldu ki olayların altında yatan gerçek sebebi bulmak çok zor olabiliyor. Mümkün gözüyle bakıyorum bu duruma üzülerek. Öte yandan bu kapatma davaları ülke insanını kendi içinde bölmekten başkabir halta yaramıyor. Kapatıp da ne olacak yani? %46 bir anda "Ah hata etmişiz hemen doğru yola dönelim!" mi diyecek? Demeyecekler. İlk fırsatta gürül gürül yeniden gelecekler! Biz de oturduğumuz yerden ahkam keserek buna müsade edeceğiz. Niye kapatılsın ki? Yerine daha beterleri gelsin diye mi? Wed, 19 Mar 2008 05:42:52 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=88 İlkel toplumlardan beri insanların yaşamlarını incelediğimizde, inanç, eğitim, aile, ekonomi ve idare gibi beş temel çizgi üzerinde yaşamlarını sürdürebilmek için bu temel kavramlar doğrultusunda sürekli kendilerini yenileyip geliştirmekte olduklarını görürüz. Bu kavramlar zaman zaman silik ve karışık devreler geçirmişse de insan için çok hayati beş temel çizgi oluşundan dolayı hiçbir zaman kaybolmamıştır. Ülkemizde ise bu beş kavram ya hiç anlaşılmamış ya da bu kavramlara derinlik kazandırılıp ülkemiz insanlarına doğru yön verilememiştir. İnancın ne olduğunu, eğitimin nasıl olması gerektiğini, eğitimcinin hangi konularda varlığının hayati önemde olduğunu bilmek durumundayız. Bunu bildiğimiz takdirde bütün kavramlar "yerli yerinde" değerlendirilecek, ortak paydalar artacak bunun neticesinde de hoşgörü ortamı; bizi ulusal huzur ve mutluluğa götürecektir... Örtünme bu hassasiyetlerin neticesinde değerlendirilmesi gereken ve "yerli yerine" oturtulması gereken bir kavram... Her bilginin ve kavramın olduğu gibi bu kavramında insana göre değerlendirilip hakettiği önemin verilmesi gerekmektedir. {more} Sığ gündemlerle insanımızı birlik ve beraberlikten uzaklaştıracak, yıkıcı hedeflerinin tuzağına düşürecek suni yaklaşımlara kıymet vermemek hayati bir önem taşımaktadır. Örtünme konusu bu özelliği ile ayrı bir gündem konusudur. Geleneksel veya inanç temelli örtü bir gerçek olarak bu topraklarda her zaman var. Peki ama sadece tek bir yönüyle mi? Başka örtü yok mu? Esas örtüler neler? Anadolu insanının insanlık tarihine kazandırdığı çocuk eğitimi örtüsü var, eşini öne çıkartma örtüsü var, misafirperverlik örtüsü var, ikram severlik örtüsü var... Daha birçok örtü var. Bu toprakların her karışını kaplamış mertlik yiğitlik, dürüstlük, çalışkanlık, ahlâk örtüsü var. SEVGİ örtüsü var herbir karışında bu toprakların... Bunların dışındaki örtüler olsa olsa bize yutturulmak istenen anlayışın pis, karanlık ve yıkıcı örtüsüdür. Ne derece farkındayız, ne derece önemsiyoruz? İnsanımızın devamiyetle artacak ahlâkının temelleneceği binbir türlü güzellik, yenilik ve kavramlar nasıl oluyor da birlik ve beraberliğin, huzur ortamının bozulması için bir araç durumuna geliyor? İyice bir düşünelim. Sat, 15 Mar 2008 03:52:09 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=87 Bu yazı bir eleştiri yazısı olarak ele alınırsa faydalı olacaktır bunu söyleyerek başlayayım yazıma. Only-R rumuzlu sevgili yazarımızın "Türban sorununun özünde sapkınlık ve sapıklık vardır" yazısına kısa bir cevap olsun diye yazıyorum bu yazıyı. Öncelikle yazımın başlığında belirttiğim gibi sadece sahibi olduğu fikri ispat düşüncesinden bilimsel temele dayanan bir araştırma sürecinden geçmeden oradan buradan toparlanma bilgilerle kopyala yapıştır makalecikler düzerek fikir sahibi olunmayacağını belirtmek isterim. Hele ki sırf siyasi ayrışma neticesinde oluşmuş "taraf ve aidiyet" düşüncesi ile normalde bu tür zeminlerde tartışılması son derece hassas olunan bir konuda doğruluğu meçhul bilgicikleri fikirmiş gibi sunarak insanların kutsal saydıklarına saldırmak hiç hoş bir tutum değil. Geçmiş yazılarımı okursanız nasıl bir dünya görüşüne sahibim küçükde olsa intiba oluşur buna eminim. Pek değerli kardeşime altına imza atacağını düşündüğüm bir cümleyi hatırlatmak isterim. "Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak" Tarih boyunca defalarca farklı isimlerden kaydı düşülmüş bu cümleyi bizlere özümseten Uğur Mumcu'yu da rahmetle analım satırarasında. {more} Şunu unutmayalım bilgi kaygan zemindedir. Her düşüncenin, her inanışın bilgi kabul ettiği bir sürü varsayım mevcuttur. Bu nedenle kaynağı sabit, dile getirilen tarafından müsbetlenmemiş ve bir adım daha öteye getirerek "yaşanmamış" hiç bir bilgi fikir sahibi etmez insanı... Ancak taklitçi, şekilci ve kopyacı olmak mümkündür bu yöntemle. Only-R'a komşu yazar olarak tavsiyem; böylesi hassas konularda sağlam, derinlemesine araştırmadan, kulaktan dolma bilgilerle fikir yürütmeden önce iyi bir araştırma yapması ve özellikle insanların çok önemli kabul ettiği ve kutsal saydığı kavram ve isimlerle böylesine fütursuzca oynamamasıdır. Kaynak gösterdiği yazar, altına imzasını attığı bilgiler çok sağlıklı bilgiler değildir. Gerçek bir insan üzerine giydiği zayıf bilgilerden oluşan elbisesi ile değil o elbisenin sardığı vücudun içindeki vicdan ve akılla fikir sahibi olmaya gayret göstermelidir. Site yazarlarından bu konuya ayrı bir önem gösterilmesini rica ediyorum. Wed, 12 Mar 2008 07:57:22 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=84 Gündemden bunalan arkadaşlar için, Günümüzde oldukça çoğalan,90 lı yılların pop furyasını anımsatan bir şekilde biraz daha piyasaya yakın şekilde listelerimizde yer bulan,kollektif yadabireysel sunulanbu eserlerin kulaklarımızda epeyce yer barındırdığı bir gerçek son zamanlar. Peki rock sadece bi müzik türü mü?;yoksa bi yaşam tarzı mı?.Elbette ilk akla gelenler siyah ve sıklıkça giyilenderi giysiler,abartılı metal takılar,uzun saç ve sakal,koyu makyajve daha nice betimsel arayışlar hem geçmişte hem de günümüzde metalci formu olarak akıllarımızda belirmekte. İş şekilde bitiyor mu? {more} Rock müziğin doğasında aykırılık asilik çoğunluğun dışında yer alma içine kapanıklık günümüzde kapitalizmin getirdiği ve bize yaşamak zorundaymışız gibidiretilen yaşamı reddetme gibi,süregelmiş gelişmiş özellikleri olsa darockın enazındangünümüzde piyasaya sunulmuş bir avmalzemesi olduğunu görmekteyiz.Bu yüzdendir ki;özellikle yerli piyasada bulunan icraatçılar sahnede sarhoş numarası yaparak,sigara içerek taklit saundlarla veya müzikten uzak,karşıolduklarını söyleyip topluma magazin malzemesi yaratarakgazeteci döverek bu felsefeye yakınlıklarını da(!) göstermiş oluyorlar. Rock bir yaşam felsefesidir. Saç uzatıp rockçı takılmak değildir. Özgür olmak, özgün olmaktır. Sun, 02 Mar 2008 05:30:55 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=83 Kuantum, derin bir düşünme tekniğidir. Bu sayede hayatınıza istediğiniz şeyleri dahil edebilir, rahatsızlıklarınızdan arınabilirsiniz. Peki o kadar kolay mı? Elbette ki değil. Herşeyin başında bunu sağlayabilmemiz için uygun bir zemine ihtiyaç duymaktayız. Nedir bu? Rahat bir yaşam, huzurlu bir ev, daha az stresli bir iş. Bu durumda diyebilir miyiz ki kuantum yasası bize iyi bir yaşantı sağlayabilsin. Hayatınızı zora sokan “şeyleri” yüksek bir enerji dahilinde düşünüp bunların yerine sizi rahatlatacak etmenleri koyduğunuzda devreye girdiği söylenir “çekim yasası”nın. Asli görevi bize her istediğimizi bulup getirmek olan bu yasayla bolluk içinde yaşayan insanların varlığını okuyoruz, öğreniyoruz. Peki bu gerçekten mümkün mü? {more} Kuantum ve çekim yasası konulu bir çok kitap okudum. Gerçek olanın ne olduğunu öğrendiğimde bunu zaten senelerdir yaptığımı farkettim. İşin en kolay yolu da buydu sanırım. Buna inandıktan sonra gerisi çorap söküğü gibi gelir diyordu bu kitaplarda. Seneler önce farkedip hala korumaya aldığım içimdeki o 5 yaşındaki kızdan hiç bir farkı yoktu bunların. Kızı bir kenarda unutup hayatımdan uzaklaştırdığımda olaylar karmaşık bir hal alırken, onunla beraber uyuyup uyandığımda herşey yoluna giriyordu! İşi teknik detaylarla süslemek yerine bu tarz kitapların içimizdeki o çocuğu anlatmasını beklerdim. Bu tekniklerin kabul ve takdir ettiğim yönü ise olumlama. Pozitif düşüncenin hayatın her alanını güzelleştirebildiğine dair inancım her zaman vardır. Ondandır hafif gergin ortamlarda kendimi depresyonda hissedişim! Hayatınıza tüm güzellikleri çekebilirsiniz, yeter ki stessiz bir günün sonunda , sıcacık evinizde oturup yaşamınıza katabileceğiniz başka güzellikleri düşünün! Üzgünüm, bu kitaplarda, aksi yazmıyor. Ön koşul olarak bunlar sunulmuş. Güzel çekimler dilerim. -bu yazı ilk olarak merush hanım'ın bloğunda yayınlanmıştır- Thu, 28 Feb 2008 06:25:00 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=82 Bülent Ersoy hakkında BOKSTAR yarışmasında söylediği sözler yüzünden soruşturma açılmış. "Halkımızı askerlikten soğutmuş" ünlü diva(!)mız. Bahaneyle medyamızın gözü bir az olsun ülkede olan bitenlere kaydı. Hanfendi diva "oğlum olsa askere yollamaaaaaaaaaaaaammm" diye hönkürdükçe saftirik kızımız Ebru Gündeş evde kalmış ve doğuramamış olmanın verdiği eziklikle "innşallah Allah bana bir oğul verir de askere gönderirim" diye geri vokal yapadursun ülkenin kendilerinin hiç bilmediği yerlerinde canlar veriliyor, anneler ağlıyor. BUNLAR da geviş getirerek yayıldıkları yerden "milletimizin sesiyiz" nidalarıyla keselerini yine dolduruyor, hep dolduruyor. Medyadaki gözünüz Merush bildirdi. Tue, 26 Feb 2008 04:04:36 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=81 Dünya tarihinin son yarım yüzyılına damgasını vurmuş bir siyasetçi olan Fidel Castro, önceki gün Küba yeni parlementoya başkanlık edecek ismi seçecekken verdiği demeçle siyaseti bırakacağını söyledi. ABD'nin yarım yüzyıl boyunca devirmeye çalışmasına , onlarca saldırıya rağmen dimdik ayakta kalmasına rağmen kendi öz iradesiyle siyaseti bırakacağını açıkladı. 1959 devriminin hemen ardından ülkeyi yönetmeye başlayan Castro, tüm bu 49 yıl boyunca hiç ara vermeden vazifesini sürdürdü. "Beni devrimimizin kaderi için son derece önemli anlaşmaların kabul edileceği parlamentonun üyesi seçerek bana muazzam bir onur bahşeden değerli yurttaşlarım, sizlere, meclis başkanlığı ve başkomutanlık pozisyonunu istemeyeceğimi ya da kabul etmeyeceğimi bildiririm." sözleri ile halkına veda eden Fidel Castro, peki gerçekten kendi isteğiyle ayrılmamış olabilir mi? ABDnin bir oyunu muydu bu? {more} Hayır. Sanmıyorum ki Fidel Castro halkının kendisine yüklediği misyonun farkında olmasın. 49 yıldır tüm dünyaya kafa tutan bir lider, Che Guevera'nın en yakın arkadaşı olan Fidel Castro halkının ve tüm dünyanın önünde eriyerek öldükten sonra hafızalarda "güçsüz yaşlı adam" olarak anılsın istemezdi. Bundan dolayıdır ki 81 yaşında tüm bu görüntülere izin vermeden siyasetten ve halkından ayrıldı. 2006 yılında geçirdiği rahatsızlık sonrası tüm yetkilerini kardeşi Raul'a devrederek adeta halkını ve dünyayı "yokluğuna" alıştırdı. "Yol, her zaman zor olacak ve herkesin çabasını gerektirecektir. Hep en kötüsüne hazırlıklı olmalıyız. Başarı da ihtiyatlı olma, sıkıntıda sağlam durma ilkesini unutamayız. Yenilmesi gereken düşman son derece güçlü, ama yarım yüzyıldır onu uzak tutabildik. Bu size vedam değil. Tek dileğim, düşünceleri için savaşan bir asker olmak. 'Yoldaş Fidel'den Yansımalar' başlığı altında bunu sürdürebilirim. Güvenebileceğiniz mühimmattaki bir diğer silah olacağım. Belki sesim duyulur." Önümüzdeki yıllar Küba için nasıl şekillecek hep beraber göreceğiz. Thu, 21 Feb 2008 03:18:42 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=80 ... ve avrupanın 49. ülkesi,ABD nin son gözdesi,RUSYA nın bir yer de mat edilişi......Hoşgeldin Kosova. Bugün(18.02.08.)ilk kez bağımsız! uyandı Kosovalılar köylerinde,şehirlerinde.ABD nin desteklediği bu ileri uç elemanı,bir halkın uyanışı,kazanılmış örgütlü bir zafer gibi gelebilir kimilerine ABD bayrakları ile kutlanan bağımsızlık,sevinç gösterileri ırak ta bye bye saddam, hoşgeldin ABD,yaşasın özgürlük gösterilerini hatırlatmadı mı size de?.sistemli bi ilerleyiş sonucu bir halk daha bağımsızlaştırılarak(!)emperyalizmin emri altına girmiş oldu. şimdi soralım hem bağımsızlık hem emperyal ikisi bir arada nasıl olur? diye. Dünyanın tüm ideolojilerinin içinde mutlak bi sol yan vardır.sol siyasetin terimleri içinde kaybolan nutuk yarışları yapılan siyasetin en güzel örneğidir.ülkemizde de hemen tüm iktidarlar sol yanlarını işin içine katarak hedefe ulaşmışlardır erdoğanın mazlum sevdasına kömür dağıtması,madur olanı koruma hevesi içindeki türban mücadelesi hep sol düşünüp sağ oynamanın örneklerinden şu an aklıma gelenleridir sadece. Bu kural örnek aldığımız ABD nin de en güvenilir kozlarından biridir bu yüzdendir ki özgürlük isteği göstermiş,petrole konmuş savaşı sonlardırmak isteyip terör örgütleri imal etmiştir. silahla ya da silahsız son model taktiklerle ele geçirebiliyor bir halkın beynini sol düşünüp sağ oynatan siyaset.... Kosova da işgalin silahsız olması bi yerde sevindirici olsa da,avrupanın ortasına çarkın bir dişi daha eklenmiş oldu. Rusyanın dikkatine ABD:1 RUSYA:0 Mon, 18 Feb 2008 13:56:29 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=79 Tüm alışkanlıklardan öte,bir zorlamadır gider,usul usul sokulur yanı başımıza,aniden olur,geri dönüşü çoğu zaman yoktur. Bir pişmanlık,bir suçlululuk duygusu sarıverir insanı.elde olan ne bir kayıp ne bi kalp kırıklığı ne de gözyaşı olsada,kabul olunmayacak özürler dilese de insan,kimimizi çok yorar hatalar. Her an olabilecek kadar sinsi,içimizde yaşayan bi yeti,olmazsa olmaz...bi bakıma ölüm gibi deva gibi... Ama olmalıdır her yolun dönüşü,insan nasıl özlemine yenik düşerde bi kenarda hazır tutarsa dönüş biletini öyle geri gelmeli sevenler arasında zaman.Yakınlaşmalı uzaklar mesafeler kısalmalı.deniz ise deniz olunmalı dağlar tepeler yollar vız gelmeli gökyüzü kırlar... Açıkta yorulmuş,terkedilmiş,kıyıya vurmuş bir sandal gibi dönmeli giden sevgili.... Kimi zaman batık olur sandallar asla kullanamazsın,bir daha onarılmaz,yüzmez ama genede tutmak istersin kıyıda,gözünün önünde,belki de hemen şuracıkta, kaldırıp atmaya elin varmaz yüzemeyen sandallar hurdalığına o kıyıda bekler sen ona bakarsın o sana...tepende güneş bi elinde yalnızlıkların aklında geride kalma korkusu.kum taneleri sıvazlarken yorgun ahşap bedenini suya hasret insana uzak,denize toprağa suya hasret... .koşup koşup itmekte gelir belki batacağını bile bile ama yapazsın iştebatık ta olsa kırık da olsa... içimizden biridir hata birbirinin aynısı iki zaman arası söz her an olabilecek kadar sinsi içimizde yaşayan bi yeti olmazsa olmaz bi bakıma ölüm gibi deva gibi... Hata yapılır elbet sevgiliye,lakin bazen ta kendisidir hatanın sevgili... Mon, 18 Feb 2008 13:53:05 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=78 Günün en verimli haberi bir çok internet "haber" sitesinin baş sayfalarında yer aldığı üzere MSN üzerinde "rahip" kelimesinin karşı tarafa iletilemiyor oluşuydu. Hepimizin kullandığı iletişim aracı MSN üzerinde içinde rahip geçen cümleler kurmamız engellenmiş. Sebebi ne olabilir peki bunun? İletilemeyen başka hangi kelimeler var diye karşımızdakine bi ton küfür yazıp göndermemizi bir yana bırakıyorum, rahip kelimesine benzer kelimeleri (misal papaz, imam..) kullanabiliyoruz. MSN bize ne demeye çalışıyor olabilir? Rahip muhabbeti yapamadığını öğrenen bu insanların aklına bunu sokmak değil de nedir bu? Son olarak rahipleri sevelim ama MSNde arkalarından konuşmayalım. Herhangi bir rahip arkadaşla husumeti olanlar lütfen gitsin yüzüne söylesin. Sun, 17 Feb 2008 16:49:33 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=77 İnternetin yeni modası birbirine, parkta bahçede gizlice sevgilisiyle öpüşen türbanlı kız fotoğrafları yollamak. Ne eğlence ama! Türbanlılar da öpüşür arkadaşlar, sizin yaptığınız her şeyi onlar da yaparlar. Sizden hiç farkları yoktur. Parklarda sevgilileriyle öpüşebilirler onlar da! Fazla uzadı bu konu artık. Türbanla değil içindeki beyinle ilgileneceğimiz günleri de görürüz umarım. Fri, 15 Feb 2008 03:58:35 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=72 Ulak filmi.. Büyük beklentilerin, olumlu önyargıyla gidildiği halde büyük hayalkırıklığı yarattığı bir Çağan Irmak filmi. İzlemediyseniz, bu yazıdan hiçbirşey anlamazsınız. Fragman, sloganlar, yapılan ilk eleştiriler, hepsi "zaman ve mekandan bağımsız" bir film iddasında. Doğru, mekandan bağımsız, herhangi bir şehir, herhangi bir ülke yok. Hatta öyle ki, biri bir ağızla konuşuyor, diğeri farklı bir ağız ile cevap veriyor (bkn. Nevşehir-Kütahya ağzı) Enfes makyajlar, kostümler hazırlanmış. Köy, kendi halinde, bağımsız. Dekor süper. Kamera geçişleri ve ses tonları, insanı kaliteli birşeylerle karşılacağı ümidini veriyor ve Çağan'ın filmi başlıyor. Aman, bir film izledikten sonra damağımda ucuz bir tad kalmasından nefret ediyorum. Hayaletlerin dile geldiği filmin ilk yarısındaki o komik sahneye kadar, hakikaten heyecanla bekliyordum. Ama beş kişinin beyazlara bulanmış ve çok az silikleştirilerek (bari azıcık uğraşsalardı) ortaya çıkıp aynı ağızdan çok etkili olduğunu sandıkları cümleleri kötü bir senkronla tekrar etmeleri ne yazık ki tüm heyecanımı tatsız bir şaşkınlığa çevirdi. Sonuçta Türk filmidir, efekt kaygım olmamalı diye devam ettim izlemeye, {more} senkronu da yok sayarak. Ardından 2. yarıda tüm gizem çözüldüğünde, aslında ortada ne tutarlı bir hikaye, ne masal, ne rivayet, ne hakikat olduğu ortaya çıktı. Ağır ifadelerle ağırca söylenen boş cümlelerden tutun da, basit oyunculuğa kadar, herşey BERBATtı. Amansız bir illete kapılıp ayakları tutmadığı ve arkadaşlarıyla koşup oynayamadığı için kendisini okumaya veren Ahmet'e gelen komik vahiy mi, yoksa yazdığı "kutsal" kitabı çoğaltırken "kitabın tamamını okumaya cesaret edemediği için" yazmayı yarım bırakıp ihanet eden 6.kişinin sebep saçmalığı mı daha akıldan uzaktı, karar veremedim. Zamanında hastalık geçirip sağlıklı şekilde iletişim kurmak nedir asla öğrenemeyen ve hasetle geçen ömrünün sıkıntılarını düşünmeye zamanı kalmasın diye kitap okurken sağlıklı insanlara diş bileyen her çocuğa vahiy gelse, durum vahim olurdu büyük ihtimalle. Bu insanlar dünyayı ne zannediyorlar Allah aşkına? Diğeri de ucuz bir Yehuda göndermesiydi, ama filme sindirememişler mevzuyu, can sıkıcı. Bu film nasıl bu kadar abartıldı, anlayamıyorum. Ucuz yapımların üstünü parlatıp yedirilmeye çalışılmasına, üzülüyorum. Bir sahnede masalın kalanını hasta olduğu için dinleyemeyen ve kardeşinden ilgiyle anlatmasını bekleyen kız çocuğu yataktan öyle bir düşüyor ki, avuçları kan içinde, kollar iki yana açık, beden sopa gibi. İsa'nın burada işi ne? Gereksiz bir film, çok gereksiz. Demedi demeyin. Tek bir oscar var elimde, onu da büyük bir içtenlikle neredeyse oyunculuk yapmayıp kendilerine tekrar edilen her cümleye inanmış çocuk oyunculara verdim gitti. Hoho'dan Ek: Masalcının çocuklara anlattığı hikaye aşırı şiddet içeriyor, bu mudur? Fri, 08 Feb 2008 15:44:14 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=68 Evrim.. Hastasıyız. Hem canavarlar, hem mutanlar, hem de her geçen gün yeni özelliklerini keşfettiğim yeni canlı türleri geliştiriyor, insan başlığı altında. İlginç olan, aslında kendi sonunu hazırladığı. Heroes'un 2. sezonunu geçen sezondan daha az bir heyecanla izlemeyi sürdürüyorum. Geçen sezonda NewYork'un patlamasını ve milyonlarca insanın ölmesini durdurabilmişler, "kahramanlar" olmuşlardı. Üstelik geleceği resmedebilen ve çizdiği bütün tablolar gerçek olan Isaac Mendez patlamayı da resmettiği halde. Bu noktada sevgili Hiro'nun birinci sezonda aşık olduğu bir kızı kurtarmak için geçmişe gittiği bölüm geliyor aklıma. Hiro kızın çalıştığı yere gidip kızın katillerce öldürülmesini, onu o anda orada kurtarak engellemişti. Fakat bu defa kızcağız beyin tümöründen ölmüştü. Hiro kaç defa kızı kurtardıysa da, "kader"in, yani o insanın ölme gerçeğinin önüne geçememişti. Peki. Bu sezonda ise, Hiro'nun babası Kaito Nakamura, intikam almak için şirket kurucularını teker teker öldüren Adam tarafından, binanın üst katından itilerek öldürülüyor. Hiro yine hüzünle o zamana dönüyor ve babayı kurtarmak istiyor. Baba, oğluyla yaptığı anlamlı konuşmanın sonunda eğer ölme zamanı geldiyse ölmesi gerekir düsturundan ölümüne engel olmamasını istiyor ve Hiro babayı ölüm zamanına geri götürüp ölmesine müdahale etmiyor. Bu da peki. {more} O zaman ilk sorum şu: NewYork'un patlamasıyla ölmesi gereken milyonlarca insanın yaşamasına pek muhterem Kader neden izin verdi? Sonuçta hayat için bir ya da 1 milyon insanın ölmesi kişi bazında aynı oranda ciddi. Kaito da aynı o diğer kız gibi bu sefer kaderin kendisine hazırladığı başka bir ölüm snaryosuyla ölecekti, Hiro onu kurtarsaydı. Devam edelim.. Bu sezonda da yine NewYork'ta, bu defa virüs salgını yüzünden milyonlar ölecek. Ve bizim kahramanlar yine buna engel olmaya çalışıyor. Dizinin tutarlılığı açısından anlıyorum ki, kader bu ölmesi gereken milyonlar için gecikmiş bir ölüm senaryosunu devreye sokuyor. (Aynı Final Destination filmindeki mantıkla.) Ölmesi gereken herkes mutlaka ölecek. İnsanı düşündürüyor... Kahramanlara kahraman özellikleri veren süper güçleri onlara bahşeden evrim, doğa. Yine bu insanları kullanarak, dünyadaki bozulan dengeyi sağlamak için, insanları azaltma yoluna gidiyor. (ilk sezonda soğurduğu güçlerle baş edemeyen peter'ın patlaması sonucu sıradan insanlar ölecekti, bu sezonda ise shanti adlı bir kızın -sıradan olmayan- kanının ürettiği bir virüsü yine süper gücü olan Adam'ın yayması sonucu ölecek insanlar) Doğa evrimi kullanarak kendi eliyle başkalaştırdığı insanlar aracıyla, artık eskimeye başlayan evrimleşmemiş insanları ortadan kaldırıyor, yavaş yavaş. Milyon milyon. Amacı belki de tüm sıradan insanları ortadan kaldırıp, süper güçlere sahip süper bir ırk oluşturmak. Böylece gereksiz fazlalıklardan da kurtulmuş olacak.. Geçen gün kaliteli genlerin oluşumuyla ilgili bir arkadaşımla tartışıyordum. En kaliteli genlerin, birbirine en uzak ırkların birleşmesiyle oluşan melezlerde olduğunu konuştuk. Aynı ırktan gelen iki insanın çocuğunun, farklı ırksal kökeni olan insanların genlerinin çarpışmasıyla oluşan çocuktan çok daha güçsüz, savunma sisteminin çok daha zayıf, hastalıklarla başetme gücünün çok daha az olduğu bugün bilimsel bir gerçek. Melezler daha güzel, daha akıllı, daha güçlü, daha dayanıklı. İzlediğim bir belgeselde, A ırkından gelen bir insana kendi ırkından gelen 5 erkeğin ve bir de tamamen farklı ırktan gelen bir erkeğin ter kokuları koklatılıyor ve en arzu uyandıran kokunun hangisi olduğu soruluyor. Kadın kendi ırkından gelen erkeklerin kokusunu hiç çekici bulmazken, kendisinden tümüyle farklı genetik özelliklere sahip erkeğin kokusunu seçiyor. Buradan şunu anlayabiliyoruz, doğa bizim kaliteli geni oluşturmamızı teşvik edici iç güdüler vermiş bize, demek ki en sağlıklı olanın yaşamasını istiyor. Mantıklı. Ama bu mantık, biraz düşününce beni ürpertti. Tanrı dünyanın farklı noktalarında birbirinden tümüyle farklı genetik özelliklerde insanlar yaratmış. Sonra da bu insanların birbirleriyle temasa geçmesi için içgüdü vermiş. Demek ki planı zaman içerisinde en kaliteli genler oluşana kadar insanları birbirleriyle temas halinde bırakmak, ve ardından da -zamanla yaşlanıp bizler öleceğimize göre- dünyada mükemmel olan kendisine en yakın insan ırkının oluşması. Böylece ne ırksal savaşlar kalacak, ne katliamlar. Tek bir "mükemmel ırk" tek bir sistem, Dünyanın efendileri. Heroes dizisi Tanrı'nın planını eğlenceli şekilde ele almış, bu açıdan bakıldığında orjinalliğini gözümde yitirmiş bir dizi. Mon, 21 Jan 2008 09:10:26 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=67 Tarih öncesi dönemden kalma bir teknoloji dikiş iğnesi.. bir metalin ucunda açılan, bir ipin geçebileceği büyüklükte bir delik.. düşünsene, bugün hala kullandığın ve hiçbir şekilde değiştirmeden geliştirmeden kullandığın bi alet.. bi de şunu düşün, bunu bulan da insan zekası, bilgisayarı icat eden de.. ve bilgisayar defalarca ve defalarca geliştirildi; bir dikiş iğnesi ilk nasıl icat edildiyse halen öyle.. bir kase, bir kaşık, bir makas, bir tarak da.. {more} bir kase ne kadar geliştirilebilirse, bir deterjan, bir diş macunu, bir sabun da o kadar geliştirilebilir ayrıca. sonra çıkıp da kimse deterjanlar ihtiyaç yüzünden sabahtan akşama gelişiyo demesin bana. yemiyorum. örnek olarak bilgisayarı vereecektim de bi taraflarım yemedi :) bilişmcileri karşıma alacak cesaretim yok zira.. sistem, bak gelişiyorum, gördün mü daha iyiyim, daha güçlüyüm deyip de aynı ürünü bana farklı ambalajla, adını sanını bilmediğim moleküller ve tanecikler ve vırt zırtı zikredip beynimi bulandırıp benden daha fazla para talep etmesin. bir kase, bir tarak, bir dikiş iğnesi kadar gururlu olsunlar lütfen.. ayrıca niye günün en anlamsız saatinde, reklam bile izlememişken aklıma deterjan geldi hiç bilmiyorum.. oysa ki ben müzelerin milliyetçilik üzerindeki etkisinden bahsedecektim.. yazıya girişimdeki mevzu ise bir müzenin bendeki ilk intibasıdır; tarih öncesi dönemden kalma bir teknolojiyi hala kullanıyorsak kimsenin bir önceki toplumdan daha üstün olduğunu iddia etme hakkı yok. o medeniyet nasıl müzede sergileniyorsa ve sen bugün ağzın açık izliyorsan ilkelliğine şaşırıp, bir gün senin dantel örtülerinin de sergilenmeyeceğini kim söyleyebilir.. arz ederim.. Mon, 21 Jan 2008 08:38:27 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=66 Recep Tayyip Erdoğan geçen akşam haberlerde ne de güzel sıralıyordu hükümetin önceliklerini. Önce Eğitim diyordu. Bu yıl içinde eğitime yapacakları yatırımları bir güzel anlatıyordu. Sağolsun. Sonra konuşacak birşey bulamadı olsa gerek yine bir türban mevzusu giriverdi araya. Ve İspanya'da bir basın toplantısında şu sözler dökülüverdi dilinden , "Türban siyasi simge olsa ne olur, olmasa ne olur?" {more} Kendisine tam hak verecektim ki milletvekilcikleri toplu halde yaramazlık yapıp tek tek sorguya çekilen çocuklar gibi afalladılar. Bari söz birliği etseydiniz! "-ee şeey , bilmem, öyle dediyse haklı tabii ki" Bu kadar mı ? Yıllarca annelerimizin başındaki örtüyle "bazılarının" kurcaladıkları şeyin apayrı şeyler olduğunu anlasınlar diye bekledik. Sanki kendini bilmez birisi hunharca elini atıyordu annelerimizin örtüsüne. Türban diye adlandırdıkları "şey"i dayatmaya çalıştılar bize. Tüm toplumu, dininin gereklerini yerine getirmeye çalışan insanları bir tuttular kendileriyle. Sonuçta ne oldu laf dolandı dolandı "siyasi simge olsa ne olur olmasa ne olur" a geldi. Evet bence de, olsa ne olmasa ne? Bir başbakan bunu dememeli ama. Siyasetin göbeğinde kendini bilmez ahkamlar kesilebiliyorsa başı örtülü olan herkesi bir "siyasi parti temsilcisi" olarak mı göreceğiz? Kimisi gösterişten -ki bunlar yeni türedi- kimisi baskıdan, kimisi dininin gereklerini yerine getrimek istediğinden, kimisi de "normal" olanın bu olduğuna inandığından başını kapattı ülkemizde. Bugüne kadar kimse bu konuları dert etmezken birisi geldi "türban" diye bir "şey" ortaya attı , yer yerinden oynadı. Öyle bir "şey" oldu ki bu artık onunla yatıp onunla kalkar olduk. İnsanlarımıza "ayrımcılık" fikrini aşıladınığınız yetmedi mi? Başı açıklar- başı kapalılar olarak ikiye ayırdınız kadınları. Erkeklerse türbanı savunanlar/ savunmayanlar olarak ayrıldılar. Yapmayın, dinden soğutmayın insanları. Wed, 16 Jan 2008 09:34:26 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=65 Hatırlarsanız bir zamanlar meşhur olmak için bir takım ablalar şov tivilerde orda burda çıkarlardı soyunurlardı. Cumhurbaşkanına kadar arz-ı endam etmişler zamanla da yok olup gitmişlerdir. Bir çoğumuzun hala hafızalarında yer etmiştir bu kareler. Az gittik uz gittik gördük ki ekranları başında bizler izlerken onları abiler ablalar saç saça baş başa birbirlerine girmeye başladılar ve böylesine bir şöhretler güruhu mantarlar gibi çoğaldılar. Sevgilisini aldatanlar, orasını burasını açanlar derken bir de baktık ki popüler kültürün yeni sevgilileri biraz entellektüelleşti. Ampul akımından yükledikleri voltajları ve yaklaşmayın çarparım güçleri ile cumhuriyete atıp tutarak, milliyetçiliği yererek, Atatürk'le hesaplaşmaya giderek kendilerine köşe kaptıklarını izliyoruz. Vahdettin'in yöntemleri, Adnan Menderes özentileri ile bana dokunan yılanı ezerim bakışları atan ampulcülerden ödü patlayan mütareke basını ne yazık ki bu çenesi düşük takkesizlere her köşeyi açmış durumdalar. Ben kendilerine sağlık mutluluk ve esenlik dilerken reytinginiz bol olsun, köşelere gelesiniz diyorum. Yesin sizi Mehmet Altan'lar, Murat Belge'ler, Fehmi Koru'lar.... Mon, 14 Jan 2008 02:18:15 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=64 Beyin ölümü gerçekleşen ve aynı zamanda hamile olan bir kadın, ismi Yıldız Alçı. Adının hiç bir önemi yok aslında. Kendisini gazetelere çıkaran mevzu karnındaki bebeği. Eşi "bebeği istemediğini" söylüyor "bakacak gücüm yok" gerekçesiyle.. Daha 26 yaşında olan genç bir kadının ölümü yeterince acıyken çarpıtılmış detaylarıyla karnındaki bebeğin yaşayıp yaşamaması gerektiği sorgulanıyor. Babanın çocuğun doğmasını istememe gibi bir hakkı var mı? Cahillik, düşüncesizlik belki de insaniyet duygusundan yoksunluk sebep gösterilebilir mi bu duruma? Gösterilemez! Sormazlar mı adama "Aklın nerdeydi o çocuğu anne karnına düşürmeden önce?" Nasıl bir hakla yaşama hakkını elinden alabilirsin ki sen o bebeğin? Evet kendisi seçmedi anne karnına düşmeyi, ama yaşamak ister misin sorusuna "evet!" diyeceği aşikar. Kaldı ki hangi canlıya "Yaşamak ister misin?" diye sorulabilir Cahillik... Düşüncesizlik.. Milletimiz daha kaç kere bunları bahane edip insanlık dışı şeyler yapacak. Çocuğu yaparenki akılları şimdi ne yapacağım diye düşünmez mi? "İmkanım yok, ölsün!" bu nasıl bir insanlıktır? Kabulenemem. Böyle kadın olmayı da, böyle insanlarla yaşamayı da. Beyni sadece çocuk yapma zamanında çalışan bir erkeğe değil kucağına bebek vermek yüzüne bile bakmayacak kadın dediğin. İmkanın yoksa o çocuğu anne karnına düşürmeyeceksin.. Ölmüş karını pişman ettirmeyeceksin, küfrettirtmeyeceksin kendine! Erkek olacaksın! Sat, 12 Jan 2008 07:22:05 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=63 Ana Haber bültenleri kendilerinden beklenilen tüm yapaylığıyla bu akşam da karşımızdaydı.Benazir Butto'nun öldürülmesi ve sınır ötesi harekat arasına serpiştirilmiş bazı haberler şöyleydi. Efendim bildiğiniz üzere asgari ücrete zam yapıldı. Yapılan bu zammın ne kadar tatminkar olduğu tartışılır. Ancak bunu duygu sömürüsü halinde ekrana taşıyan haberciği hiç doğru bulmuyorum. Yapılan bu zammı 30a böldüklerinde günlük 0.56 kuruşluk bir zam olduğu sonucuna varılmış. Ve efendim habercimiz elinde sepetle çarşı pazar dolaşıp bu 0.56 kuruşla neler alınabileceğini araştırıyor. Araştırmacı gazeteci! Zannerdesin ki asgari ücretle çalışan kişinin eline günde sadece o kadar para geçiyor. Evet ben de memnun değilim bu kadar komik bir zam yapılmasından ancak bunu bu şekilde ifade edilmesine gülüp geçiyorum. **** Cihan Öldü! Evet bizim Cihan. Hani kosssskoca Başbakanımızı düşüren AT CİHAN! Başımızın bakanını tepetaklak eden at böbreklerinden rahatsızlanıp hayata gözlerini yummuş. E bize ne? Eşekten düşmüş karpuzlara da haber yapılmasını talep ederek ayrılıyorum bu konudan. **** Geçenlerde yapılan yarışma, İstiklal Marşını en güzel okuma yarışması idi. Mini mini birler ve bir kaç üst sınıf çocuklar kendilerini parçalarcasına İstiklal Marşı okudular. Çocukların girdiği şekli , ailelerinin verdiği gazı, kaybeden çocukların yaşadığı travmayı izlerken en çok bu fikri akıl eden her kimse ona sevgilerimi sundum. **** Yayın akışımızın sonuna geldik efendim. Mutlu akşamlar türkiye, her nerede yaşıyo ve yaşatıyorsanız, yeterki sizin havanız iyi olsun. Fri, 28 Dec 2007 13:47:26 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=62 Vodafone, Telsimden aldığı bayrakla son sürat koşmaya devam ediyor. Tarifeleri olsun, kapsama alanları olsun hiç ilgimi çekmiyor açıkcası, benim dikkatimi çekenVodafone reklamlarındaki gerzeklikler! Evet gerçekten her izlediğim reklam sonrası aklımdan şüphe ediyorum ; ben salak olmalıyım ki bana bu şekilde reklamlar izlettiriliyor. Ben bu satırları yazarken mesela, Barış, kız arkadaşına tam da kızcağızın doğum gününde evlenme teklifi edecekken,broşür bastıma telaşına düşüyor. Barış o kadar gerzek ki! Kızcağız önünde pastayla Barış'ı beklerken oğlumuz Barış fellik fellik ucuzmatbaa arıyor. Hayatındaki öncelikleri beliryememeyen bir gerzek olan Barış'ın kızla evlenenemesi (!) tamamen hayatında Vodafone olmamasına bağlanıyor. Öte yandan Aslı. Garibim sinemaya gidip hayatının aşkıyla karşılaşacak. Ama o da ne? Tüm müşteriler birlik olmuş ofisi aramış. Ofisteki diğer insanlar cephesinde durum karışık. Birinin arabası bozuk, diğeri hasta olmuş. Sloganımızsa şu :" Müşterileriniz aradığında o sırada hattı müsait olan elemana telefon düşse ne hoş olmaz mı" Olur tabi şekerim de, bunu Aslı'nın bu sebeple hayatının aşkıyla tanışamamasına nasıl bağlıyorsunuz! Zaten biri yolda kalmış diğeri de hasta. Nasıl görüşsünler müşteriyle. Evet biz seyirciler gerzeğiz. {more} Bir yanda da öğrencimizin biri babasından dil okulu için para istiyor. Ama babacığının ödeme günü o gün! Vah vah , şayet hayatlarında Vodofone olmuş olsaydı babası ödemelerini ayarlayabilecek ve evladını dil okuluna yollayabilecekti. Vodafone olunca elemanları telefonda daha az geyik yapacaklardı sanki! Sonra Can.. Patronuna bulduğu süper bir keşifi dinletecek. Ama patronu o kadar cimri ki, dinlemiyor bile. Güzelim yetenek harcanıveriyor oracıkta. Halbuki hayatlarında Vodofone olsa o yetenekli çocuğumuz kitleleri yerinden oynatacaktı! O patronla bu iş yürümez bi kere, hangi hat olursa olsun elinde her telefonu öyle cart diye kapatırsa ne yetenekler harcanır bu memlekette. Vodafone böyle tuhaf reklamlar çekedursun Turkcell tüm zamanların en iyi reklam oyuncusuyla göz dolduruyor. Seni seviyorum tarife yumurtlayan tavuk! İiuuv! Mon, 26 Nov 2007 14:51:46 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=61 bindik bi kıyamete gidiyoz alamete miydi, neydi. tam tersi de olabilir. durum ve koşullar itibariyle neye bindiğimizin bi önemi de olmayabilir tabi. bu yazı, sadece yazdıklarımla beni tanıyanlar için. uzun süre beni tanıdıktan sonra yazdıklarımı okuyanlardan bazılarına göre, bu yazılarla benim hiçbi alâkam yokmuş. alâka yazarken sadece ikinci a'da mı şapka var, bundan emin olmadığım gibi, bu söylenenin de doğruluğundan emin diilim. tabii ki bu, bunun bir yalan olduğu ya da bunu söyleyenin doğruyu söylemediği anlamına gelmiyo. aksine, herkesin kendi doğruluğunda ve doğrultusunda düşündüğü anlamına geliyo. yani gramerdekinin tersine, sözkonusu insan olduğunda hep birden fazla doğru var ve hiçbiri genelgeçer olamıyo. bunun bi yandan güzel bişi olması, tam da beklendiği üzere, sadece güzel olması demek de diil üstelik. saçmasapan beklenti boşluklarına yol açabilecek şekilde, ya da karşılığı gelmeyen iyi niyet göstergeleri gibi, genelgeçer doğruların - en azından bu konuda - varolmaması - b.ktan bi sonuca da ulaşabiliyo. çok yorucu olan ve eminim benimle birlikte başkalarının da daralmasına sebep olan insan davranışlarından biri de, işte bu noktada ortaya çıkan ve bu genelgeçer doğruların yokluğuna sığınıp kendinin en az zararı göreceği biçimde, bencilce, sözlerinin arkasında duramamaktır. elbette, burada bahsettiğim şey her zaman tasvip ettiğim bir yaklaşım olan chaotic neutral davranış modeli diil. bilinçli bi şekilde ne yaptığını bilen insan rollerine bürünüp, insan doğası, aşkın kanunu falan gibi söylemlerle g.t kesen, sonradan da bilerek ve isteyerek söylediği sözü hiçe sayan insan, aslında hiç varolmaması gereken ve hatta nazarımda o harekette bulunduğu andan itibaren hiç varolmayan insandır. aa bak ne çalıo. ismini felan bilmiyorum ama seviyorum bu şarkıyı, ritm ve sözler (duyup anlayamasam da) şahane. vokal de çok artis. artis demişken bir başka ayar olduğum insan modeli de haybeye artislenen kişilerdir. dışı allı pullu kabartmalı içi fıs insanlardan bahsediyorum, evet: tiskiniyom kendilerinden, öle böle diil. bi de bunlara kıymet verince şımarır tepenize çıkarlar, burda kendilerine adam sandık eşşeği, altına serdik döşşeği adlı özlü sözümüzü armaan ediyorum. bak yarım saat geçti bile, kaldı yarım saat daha. ne de güzel eğlendirdi - oyaladı beni bu yazı. sanki bir yere varacakmış gibi yapıp kandırdım sizi. tam bi ayarsızlık örneği diil mi? işte lafı toparlayamayıp hop diye çözüme kavuşturdum kendimce, deus ex machina'ya benzer bi yapı kullandım ve kendi gölgeme sığındım, shakespearean ending yaptım. oh mis. hadi bu yazı da "yaşam" başlığı altında yayınlansın madem. siz de okuyun ve "aaa bu hiç benim tanıdığım wykka diil" diyin. Tue, 20 Nov 2007 04:00:05 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=60 Kuzey Irak'ta rehin tutulan 8 asker.. Dinleri, milliyetleri ne olursa olsun Türkiye Cumhuriyeti için görev yapan 8 asker. Terör örgütü tarafından tüm dünyaya güç gösterisi yapmak maksatlı rehin alındılar. Güçlerini dünyaya bu şekilde göstereceklerini zannettiler; ne kadar başarılı oldukları tartışılır. Askerler geri yollandı ama tartışmalar bitmedi. Üstüne üstlük askerler tutuklandı, bu konuda haber yasağı getirildi! Neydi bu konu? Askerlerin milliyeti mi? Acaba askerler Kürt'e benziyorlar mıydı?Bu ağlamdavatan haini olabilirler miydi? Ne zamandan beri vatan haini olmak Kürt'e benzeyip benzememekle değerlendirilir oldu? {more} Bu askerler de milliyetleri ne olursa olsun Türk Silahlı Kuvvetleri'nin askerleridir. Türk Silahlı Kuvveteleri bünyesindeki Türk olan askerleri ile milliyeti farklı ama bu ülkeyi Türkler kadar savunan askerlerine farklı muamele mi göstermektedir? Tamam, o askerler Kürt olabilirler, ancak soyu sopu bir olmayanlar gibi dağlarda terörist olmaktansa bu ülke için askerlik yapmayı seçmişler. Bu neden gözardı edilsin? Biz yıllardır iç içe yaşamıyor muyuz Kürtlerle? PKK nın yapmak istediği buydu.Birbirine düşman etmek istediler bizi yıllarca.Senelerdir halkımıza bunu aşıladılar. Senelerdir görmek istedikleri manzarayı çiziyoruz önlerine. keyifle seyretmek düşüyor onlara da bunu. Toplumsal bilincimiz bu muydu bizim? Şimdilerde sarsılan toplumsal bilincimize sahip çıkalım. Lütfen bu oyuna gelmeyelim. Toplum olarak akılcı davranalım, her milletten insanla birlik ve bütünlük içinde yaşadığımızı gösterelim. Terörislerin kazanmasına müsaade etmeyelim. Wed, 14 Nov 2007 06:03:09 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=59 Dünya kurulalı beri insanlıkla bu kadar alay edilmedi, insanlık bu kadar rencide edilmedi. Hem Ülkemiz üzerine hem de Dünya üzerine oynanan oyunların bu denlisi tarihin hiçbir döneminde görülmedi. Gözümüzün içine baka baka zulüm etmekte ısrar ediyorlar. Hem insanları soyuyorlar, hem zulüm yapıyorlar, hem de kendilerini haklı, başkalarını suçlu gösteriyorlar. Cumhurbaşkanlığı süresince, hiçbir devletin ayağına gitmeyen, uluslararası kuruluşlar için R20;Bizleri davet ederlerse girerizR21; diyen ama hiçbir uluslararası kurumun TürkiyeR17;yi davet etmesi için yalvarmayan Mustafa Kemal AtatürkR17;ün torunlarına ne oldu böyle? Neler oldu? Mustafa Kemal AtatürkR17;ün inancı; vatan ve millet inancıdır. Atatürk sevgisi sözle olmaz, konuşarak olmaz, milletleri kendisinden büyük görerek, karşılarında ezilerek veya küçük görüp zulüm etmekle olmaz. Atatürk sevgisi; icraatla olur, onurla, şahsiyetle, şerefle olur, ahde vefayla, sözünde durmakla olur. Bu iş yürek meselesidir, Atatürk ü yürekten sevenlerle, Milli Şuur deyince, vatan millet deyince yüreği kıpır kıpır olanlarla olur. AtatürkR17;ü gerçekten sevenleri, vatanını milletini gerçekten sevenleri, ONURLU ve ŞEREFLİ olmaya ve buna uygun icraatler göstermeye davet ediyoruz. www.ornekinsan.biz adresinden alınmıştır. Tue, 06 Nov 2007 13:21:26 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=58 Ağzında tuttuğun metal kaşıkla taşıdığın ve düşürmemek için harap olduğun –dığın-diğin-düğün- yumurtadan kurtul hemen şimdi. Tuttuğun bütün sayıları çıkar birbirinden; kalanı ise içinden… Sıfırın sihriyle deliksiz bir uyku çek. Yorulmadın mı hala? Dizginlerin yaralar açmadı mı teninde? Merhemiyle gelip kanatanlara itimadın niye? Öldürsem ve tekrar diriltsem, sevecek misin yine beni? Erkin bir ruh, zincirinin rengini ve boyunu kendisi seçen midir? Çulpan tarafından güdülmeyi bekliyorsan, yolun güneşten çok öte ; ve evet, felaket tellallığı pek sevdiğim bir iştir. Gregor Samsa çizmelerini çekti ayağına –bir çiftten fazlasına ihtiyacı vardı- ve attı kendini sokaklara; Fil Adam’la karşılaşması gayet dokunaklı oldu. Bay ve Bayan mükemmeller şimdi evlerinden çıkamayacak kadar kusursuzlar en nihayetinde. Kusurlarını bağışlasana sen de dünyaya! Otuz kat şiltenin altındaki bezelye tanesinin dedikodusunu bırakıp, bezelyeyi direk muhatap alan delileriz biz. Dedemin adı Mendel’dir ve kendisi de esaslı bir delidir. Bizde delilik genetiktir. Dedeme de, kendini fasulye sanan bir bezelyeden geçmiştir. Bir parça akılla en fazla 3 gün delirmeden yaşayabilirsin ama eksiksiz bir delilik bir ömür boyu uzak tutar seni akıldan; tercihini yap. Elmalarla armutları toplatmadılar sana, meyve sepetlerinden mahrum kaldın ve tek yönlü beslendin. Bu cılız bakışla öyle dramatiksin ki, günah bahçeme alabilirim seni. Ne gördüğünü nerden biliyorsun ki? Tell me something funny and make me laugh! Tue, 06 Nov 2007 02:27:38 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=57 Milletimizin vekili sıfatıyla kendilerini mecliseatan DTP , 8 Kasım'da yapılacak genel kurul öncesinde Diyarbakır'da 'Demokratik Toplum Kongresi' gerçekleştirdi. Sonuç bildirgesinde Kürt sorununun çözümü için 'Kürtlere demokratik özerlik ve muhtariyet' istendi. Bildirgede "Kürt Halk Önderi Öcalan'a yönelik İmralı uygulamaları çözümün önünü kapattığı gibi tarihsel kardeşlik duygularına da büyük zarar vermiştir" denildi. Bildirgede özerk yönetim için ayrı bayrak da talep edildi. Bununla yetinmeyip bir de terörist başı Abdullah Öcalan'ınsağlık sorunları giderilerek İmralı'dan alınıp halkla bağ kurabileceği bir yere nakli istendi! Harika! Halkla bağ kurma fikri benim çok hoşuma gitti. Mesela İstiklal Caddesinde bir sürü insan var, koyalım terörist başını ortalarına bağ kursunlar! {more} Bu ne küstahlık? Sen bir milletin vekilisin, sen Cumhuriyetle yönetilen birhalkın seçilmiş vekilisin, sen Atatürk'ün kurduğu meclisin üyesisin! Hangi aklınla böyle bir talepte bulunabilirsin ki? Bu ne kendini bilmezliktir Kürt sorunu diye birşeyi milletin içine işleten de kendileri oldukları gibi bundan kendine pay çıkaranlar da kendileri. Yoksa kimse bakkalı olan, patronu olan, komşusu olan Kürtlerle hiç bir sorun yaşamıyor bu ülkede. Bu kendini bilmezlerin ortaya attıkları ile aklı karşıyor milletin. Kürtlerle kimsenin bir alıp veremediği yok efendiler ; derdimiz teröristler! "Kürt sorunu Türkiye Cumhuriyeti'nin demokratikleşmeme sorunudur. Bu tarihsel ve güncel gelişmeler ışığında kongremiz; Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan'ın, Kürt Sorunu'na demokratik çözüm yaklaşımının son derece belirleyici olduğu sonucuna varmıştır. Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan'a yönelik İmralı uygulamaları çözümün önünü kapattığı gibi tarihsel kardeşlik duygularına da büyük zarar vermiştir." Kürt Halk Önderi! Hangi cesaretle böyle bir sıfat koyabilirsiniz siz terörist başına! Bu ülkede bu terörist başının marifetleri yüzünden evlarından olan , canı yanan insanları temsil ettiğinizi nasıl unutursunuz? "Türkiyelilik" kabul edilsinmiş! "Anayasadaki mevcut 'ulus' kavramının etnik vurgularla değil, demokratik uluslaşmanın bir ifadesi olarak 'Türkiye Ulusu' olması gerekir. Herkesi Türk olarak tanımlayan bir vatandaşlık tanımı yerine kültürel kimlikleri kabul eden ve bu kültürel kimliklere dayalı Türkiye Ulusu'nun tümünü kapsayan 'Türkiyelilik' üst kimliği çerçevesinde Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı esas alınmalıdır." Kendilerine siyasi parti görünümü vermiş terör örgütü DTP hakkında bu açıklamalar üzerine soruşturma başlatılmış. Bunu okumak içimi bir nebze olsun yatıştırsa da hala sinirden deliriyorum. Bakalım daha neler göreceğiz. Wed, 31 Oct 2007 09:24:56 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=55 Cumhuriyet , sözlük anlamı olarak "Milletin, egemenliği kendi elinde tuttuğu ve bunu belirli süreler için seçtiği milletvekilleri aracılığıyla kullandığı yönetim biçimi"dir. 29 Ekim 1923'te kurulan cumhuriyetimizde ilk cumhurbaşkanı olarak Mustafa Kemal seçilmiştir. Yönetim biçimleri irdelendiğinde kuşkusuz en iyi yönetim biçimdir Cumhuriyet. Kişisel hak ve özgürlüklere değer verilen, halkın söz sahibi olduğu bir yönetim biçimi ile yaşıyor olmaktan şahsım adına ben memnunum. Cumhuriyetin henüz anlamımı yitirmediğini düşündüğümü de eklemeliyim. Cumhuriyet kolay yıkılabilen bir yönetim biçimi değildir, halkın iradesinin olduğu bir güçten sözediyoruz, halkın tamamnının söz sahibi olduğu bir güçten. Ancak, Madalyonun öte tarafına baktığımızda hiç de masum görmüyorum bizleri. Atatürk'ün seneler öncesinden çizdiği ülkeye ne kadar benziyoruz? Ülke olarak ne kadar çaba sarfediyoruz ilerlemek için? Atatürk'ün bize sunduğu geleceği 20 yıl geriden takip ederek mi sahip çıkıyoruz geleceğimize? Cumhuriyet tarihimizi lise yıllarından beri kaç kere kurcaladık? Yapmıyoruz. Neredeyse 29 Ekim gününü tatil olarak geçirebildiğimiz için sevinir olduk cumhuriyetin ilanına. Oflayıp puflayarak giriyor çocuklarımız okullarına. Mecbur tutuldukları için okuyorlar İstiklal Marşı'mızı. Bu günü bir bayram olarak öğretmedik çünkü onlara. Asıl değerlerimize sahip çıkabilmek için haftaya onlarca şehit vererek mi başlamamız gerek? Alın size fırsat, 29 Ekim ile başlayan tüm haftayı bayram olarak geçirmek için. Nice bayramlara... Mon, 29 Oct 2007 06:48:41 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=54 kim derdi ki yeşil sahalara kendimi eleştirerek döneceğimi.. ama yeşili çok severim ben, bi de kendimi. boğmuşum ben meğer. tüm zamanlarını çalmışım onun, en değerli şeyini tüketmişim, evde ekmek bekleyen çocuklar aç kalmış. sanıldığı gibi evdeki sab-i sübyanlara üzülmüyorum. elbet başka birileri etle olmasa da ekmekle besler onları. açlığa kimse sırt çeviremez, komşusu aç yatarken kimse tok uyuyamaz, benim dışımda.. bencilliğim diz boyu. kadınlığım beni boğmakta. tüm zamanında gözüm vardı evet, tüm zamanı benim olmalıydı. bi başkasına harcanacak zamana tahammülüm yoktu. çünkü ben onu çok bekledim, bugünleri çok bekledim, herkesten çok bekledim. o çocuk açlığınıbastıracak biçok şey bulabilirdi çevresinde, biçok insan onu besleyebilirdi, ayrıca onu oyalayacak oyuncaklar vardı birsürü, ama bi sevgili daha yoktu. sorun çocuğun açlığı değilmiş meğer, onun çocukları besleyecek zamanını benden rica etmesiymiş, zamanını çalan hırsızdan. hırsızın hiçmi suçu yok, var tabi. bencilliği gözünü doyursun. anlayamayanlar için not: sab-i sübyan, çocuk, oyuncak, et, ekmek, hırsız metafordur. zaman ise çok gerçektir. Sat, 27 Oct 2007 06:57:57 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=53 Düşmanını arayan savaş bizimkisi. Baltalar elimizde, sloganlar dilimizde yürüyoruz cepheye. Adeta ilkokul çocuğu haşinliğinde "önümüze gelene bin tekme" ata ata. Önümüze hergün ekmek aldığımız bakkal amca, çocuğumuzun öğretmeni, iş arkadaşımız çıkıyor ; acımıyoruz. Yıllardır bu duygu ile büyütüldük çünkü. "Terör = Kürt Sorunu" denklemi yordu senelerdir beynimizi. Deniz Baykal belki de tarihinin tek düzgün lafını etti dün ;"Biz Kürtleri değil, teröristleri sevmiyoruz" diyerek. Yıllardır kardeşi birbirine düşüren zihniyet nasıl olduysa bu sefer milletin birbirine bağlılığının karşısında ezildi. Onbinlerce insan sokaklarda tek yürek halindeydi. Bir yandan baktığımda insanlarımızın birbirine olan bağlılığı beni mutlu ediyorsa da içimden bu görüntülerin birilerinin "işine geldiği" geçiyor, samimi bulamıyorum. İnsanları oyalamanın bir yolu olarak görüyorum. İnsanlar verilen şehitlerin acısını yaşayadursunlar, sokaklara dökülsünler, aile meclislerinde, çarşılarda pazarlarda tek gündemleri bu olsun , ayak altında dolaşmasınlar. "Birileri" de kolayca işlerini halletsin. {more} Terör acı. Terör insanlığın en büyük utancı. Terörü bir bahane olarak sunmak daha acı. Bu görüntüler en çok ordunun işine yaradı. Gabar'da , Dağlıca'da verilen şehitler sanki ilk kezmiş gibi sunuldu önümüze. Medyanın ve bizi koyunmuşuzcasına gütmenin yollarını arayan siyasetin oyuna getirildik. İnsani duygularımızı kullanarak "sınır ötesi harekat" denilen savaşa göz yummamızı bekliyorlar. Ve bizler, öylesine güveniyoruz ki (!) ordumuza, evlatlarımız, abilerimiz, eşlerimiz tabutla oralardan getirildiklerinde sorgulamıyoruz bile "neden öldüler? neden?" diye. Şehit olmaları yetiyor bizi susturmaya. Peki senelerdir neden dindirilmedi bu acılar? Tarihi biraz kurcaladığımızda bu sınır ötesi harekatların 24 kere yapıldığına tanık oluyoruz. 24 defa "girmişiz". Kaç kere çözmüşüz peki ? Bizler düşünmeyi, sorgulamayı unuturken devletimiz de "amerikanyalardan" gelecek olan haberlerle kurtacak bizi bu terör illetinden. Şükredeceğiz sonra... Wed, 24 Oct 2007 05:21:34 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=52 Kimimiz uykuya dalmak üzereyken, kimimiz felekten bir gece çalarken hiç bilmediğimiz uzakta bir yerde canlar yandı önceki gece yine. Önceki gece gelen haber, günahsız askerlerimizin can verdiğiydi. Onlar ölürken oralarda devletimiz adeta papatya falına döndürdükleri bir karar vermeye çalışıyor. ırak'a girmeli/girmemeli. Ne değişecek Irak'a "girince"? Kimin taraf olduğunun seçilemediği bir yerde nasıl karar verecekler kimin ne olduğuna? Masum insanlarlarla o soyu sopu belli olmayanlar arasındaki farkı nasıl gözetecekler? Bırakın orada yaşayan masum insanları, her gün ırak'a ekmek taşıyan, yolcu taşıyan "bizden" olan insanların günahları ne olacak? Sorular bir biri ardına.. Dilimizde lanet var. Sorular bitmiyor, bizler en güzel rüyalarımızdayken birileri yine can veriyor. Kimbilir şu anda hangisinin canı yanıyor? Evet yastayız, ama çok sürmez. Tıpkı daha öncekiler gibi, bu da unutulacak. Unutturulacak. Sun, 21 Oct 2007 18:35:36 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=51 ne zamandır yazmadığım için ayrıca eşşeklik ettim ve bütün kitlemle kucaklaşmak suretiyle kendilerinden özür diliyorum sanki terk-i diyar eylemişim gibi. bir zanaatkar (hı?) olarak aşkın beni yaratıcı kıldığı gerçeğinden uzaklaşamadım elbette: yazıyorum, as always. öyleyse, hoşgeldim yeniden. Tue, 16 Oct 2007 15:57:23 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=50 zeytinburnu'ndaki bıçkın mahallelilerin tavrı gibi net ve keskin: faça! italyanca faccia (yüz) sözcüğünden gelen bu tabir sanki kesik ya da başka bir yara anlamına geliyormuş gibi kullanılsa da "façanı bozarım" aslında "suratını dağıtırım" demekten çok da farklı diil(di). ne zaman biri faça dese, bella italia'ya oturdum nastro azzuro içerken caprese yiyorum sanıyorum kendimi (oh öyle hıncal uluç'um ki). gel gelelim artık nastro azzuro içmek için birinin faça/faccia demesine ya da eşe dosta pide olsun pizza olsun bişey ikram etmek için bella italia veya aspava'ya oturmaya gerek yok: zira faccia sözcüğü yepisyenisinden bi anlam kazandı: evet evet, yüzlerce yüzün içinde toplaştığı kitap olarak bir sitemiz var: facebook! harvard'dan atılma genç bi adamın marifetiyle anaokulundayken gözünüze kum atıp kaçan çocuktan eski mahalledeki fingirdek yengeye kadar herkesi bulabiliyoruz; tanıdıklarımızı eklemekle kalmıyor onların tanıdıklarıyla da hasbihal ediyor ve sosyalleşme katsayımıza kantitatif değerler ekliyoruz (kalitatif analiz diye bi kitap gördüm ben bugün, beni benden aldı, bambaşka vizyonlar kazandırdı gönül gözüme). şahsen beni pek çok arkadaşıma kavuşturduğu, en azından neler yaptıklarından haberdar ettiği ve yeniden görüşme olanağı sağladığı için facebook'tan pek memnunum; daha da ötesi farkına geç vardığım ancak meraksal gıdıları tetikleyen ve özniteliksel içbenlik yaklaşımlarını izdüşümsel kovaladığım travertenler ördü bana (röah!). (evet evet sana yazdım burayı). facebook'un tek faydası sosyalleşme diil elbette, sosyalleşemeyen veya sosyalleşmenin dibine vurup bundan sıkılan kişiler için de börtü-böcek-ev hayvanı-bulmaca-test-quiz-anket-ne idüğü belirsiz aygıt ve devinimler geliştirmiş arkadaşlar, ki bunların beni en çok eğlendirenleri arasında fluff friends ve doodle yer alıyor: ne olduklarını bilmeyenlerin acilen gidip bakmasında fayda var, bakmamak konusunda direnenler ise daha evvelden bakmış ve beğenmiş olanlara sorsunlar. beğenmemiş olanlara sormanın hiçbir mantığı yok çünkü bunlar katılım konusundaki direncinizi kırmak yerine pekiştirecek ve pek çok teknolojik gelişime sonradan dahil olan ya da salt popüler olduğu için sofi'nin dünyası'nı okumayı reddeden kitleye dahil olmaya devam etmenize sebep olacaklardır. ziyadesiyle uzamış bulunan bu yazının reklam niteliği taşıdığını düşünenleriniz de olabilir tabii ki, ben bilmez miyim kitlemi.! hemen onları da düşündüm (bi anne şefkatiylen yaklaştığım şu dakikanın kıymetini biliniz, her zaman böyle yakalayamazsınız wykka'yı) ve daha evvelden facebook'a lanet yağdırmış olan pek canciğer arkadaşım vudu hanım'ın linkini vermeyi uygun buldum: bu da tam size göre. burda bi yerlerde de bi killer ending lazım aslında ama şu an te amo cuando bailas dinleyen bi kimseyim ve gayet dikkatim dağıldı - divantare membro del faccialibro diyor ve kaciyorum. si yu. Tue, 16 Oct 2007 15:24:17 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=49 butun dunya nufusu bir araya gelse ve enerjilerini ayni yone odaklasa olabilecekleri du$unun bi. tum dunya ormanlarini yeniden ye$illendirebilecek, kuruyan suyu geri getirebilecek (su nasil kuruyorsa sen hayal et artik ey kitle!) ve hatta dunyayi yorungesinden saptirabilecek guce sahibiz. ve yine de hala yerimizde oturuyoruz! {more} (turkce'de cumle "ve" ile ba$lamaz diye hoykuren cok sevgili edebi ceviri hocam halide bakirer'e burdan kokulu opucuk ve winnie the pooh kucaklamasi yolluyorum, ziyadesiyle ironigim hocam, korkmayiniz!) walter melon adli didaktik cizgi filmde de mutemadiyen vurgulandigi uzere karpuzun leziz bir meyve olmasi, hepimizin birer karpuza donu$mesi icin yeterli ve gecerli bir vesile diil. zira hepimiz karpuz olursak karpuzun guzelligini degerlendirilesi bir kriter olarak ele alacak kitlemiz kalmayacak, aramizda ne insan kalacak ne de guzel gozlu e$$ekler!! ustelik biz bunun guzel gozlu olmayanina da raziyiz ya, hic degilse sinir sistemi olan bir ya$am formu olarak karpuzun bir level yukarisinda bulunuyor kendileri... karpuz, e$ek ve dunya halklari konu ba$likli bu uclemenin asil amaci gittikce yokolan cevre bilincini tetiklemek ve suregen bicimde alti ustune getirildiginden mutevellit e$ekten du$mu$ karpuza donen canimiz dunyamizin durumuna biraz dikkat cekmek. (ilgilenin canim cocukla, aa. bakin su yutuyor bogulacak maazallah!) bogu$mamiz gereken milyonlarca sorun arasinda kyoto'yu du$unecek durumda olmayabiliriz (ya da i$imize gelmiyor olabilir ama ben yine de iyimser bakarak "ay unutmu$lardir" demek istiyorum) ancak imzalamayan butun ulkelerin enerjisi bir araya geldiginde butun karpuz tarlalarini yok edecek kadar kuvvetli bir power tu$u cikabilir ortaya (10 kaplan gucunde). in short, the aim of this essay is to point out the certain facts that change the environment into a modernity disaster due to the malevolent acts of human beings. (bu kisim tamamen gecmi$in etkisi altinda istemsizce kaleme / klavyeye alinmi$tir, es geciniz). son gunlerde artmakta olan konsantrasyon eksikligim nedeniyle yazidan son derece bunaldim ve burda bi yerde bitirmek taraftariyim; sozun ozu, kyoto imzalansin, kutup ayilari olmesin $eker de yiyebilsinler; bir de hepimiz e$$egiz. Tue, 16 Oct 2007 04:27:58 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=47 Cengiz Semercioğlu Hürriyet'in Kelebek ekinde bugünkü yazısında Emre Altuğ'un Çağla Şıkel'le çıkmaya başladığında hakkında "tek gecelik ilişki diye görüyordum" lafına Çağla'nın bozulması gerektiğini, Ayşe Arman'ın dünkü yazısında kadınların affediciliğinin gerçek bir durum olmadığını savunmuş ve kadınlara sormuş. Bir kadın hakaret yediğinde bunu ömrü boyunca unutmaz mı diye. http://kelebek.hurriyet.com.tr/yazarlar/7369136.asp?yazarid=105 İşte Cevabım: Kadınlar tuhaftır Cengiz Bey. Tanrı vergisi mi bilinmez, hisli yaratılmışız. İçimizde öyle bir sevgi arayışı var ki.. Belki parçalanmış ailelerimizin, ya da parçalanmayan ama mükemmel olmayı başaramayan ailelerimizin sevgi eksikliğiyle yürüyen ilişkilerinden mirastır bize, belki de sevginin en yüce değer olduğunu yaradılışta içimizde -biliçaltı düzeyinde- hissettiğimiz içindir. Ne olursa olsun, bizi besleyen şey, sadece sevgidir. {more} Öyle hastalıklı birşey ki bu, eğer gerçekten seversek, gerçekten; sevdiğimiz adamdanhakaret yediğimizde canımızdan can kopar. Bizi "kendi gerçeğimize yakınlaştırabileceğine" inanıp bağlandığımız adam, varlığımızı değersizleştirip, özel olduğumuzu bir zamanlar hissettirdiği benliğimizi sıradanlaştırıyordur. Bunun ağırlığını duyumsayabiliyor musunuz? Parçalamıştır artık, nasıl tekrar affedelim, değil mi? Ama öyle olmuyor işte. İçimizdeki, bizi böylesine sevgiye iten güç, değerli bir şeyle karşılaştığında aynı ölçüde onarıcı, kendini yenileyiverici oluyor. Burada değerli olan, sevdiğimiz adam. Bizi keyfiyetle parçalarken gözünü kırpmayan adam, sadece bir mahzun bakışla dahi geri döndüğünde içimiz eriyor, hep o istediğimiz "sevgi dolu adam" karşımızda bitiveriyor. Canımız yandığı için gözlerimiz doluyor, fakat ona arkasını dönüp gitmesini mi söyleyelim? Muhtemel tüm paylaşımların önünü kesip, densizce ettiği laflar yüzünden kadınlık gururu pelerinimizi takıp, o kişi için görünmez mi olalım? Hayır, Cengiz Bey, biz kadınız. Bu öyle büyük bir gerçeklik ki... Kadınlığımızla, ve doğuştan getirdiğimiz sevgi dolu bağışlayıcı benliğimizle barışmamız zaman alıyor belki, hatta bazılarımız "güçlü" olmanın erkek gibi davranmak olduğunu bir savunma mekanizması haline getirip hiç barışamıyor kadınlığıyla, ama bir defa kendimizi anladıktan sonra, içimizdeki sonsuz sevgiyle bir defa barıştıktan sonra, malesef, erkeğimizi affediyoruz. Kadın hakları savunucuları tarafından erkekleri kadına hakaret etmeyi meşrulaştırdığım savıyla afaroz edilebilirim, farkındayım, hem de çocukluktan genliğe geçiş dönemlerimde feminist argumanların Nancy Fraser'ların ateşli savunucusu olarak ortalarda dolaştığım halde, evet, duygularımı yadsımamayı öğrendim. Bundan sonraki hayatımda hakaretleri kabul edeceğimi, ya da "ne yaparsa yapsın" mantığıyla hareket eden erkeğimin her yaptığına ezikçe boyun edeceğimi söylemiyorum kesinlikle. Elbette ki bende yarattığı tahribatın bedelini, mutsuzluğumla yaşayacak, heyecanımı baltalamış olmak durumuyla yüzleşip beni "tam" yaşayamayarak ödeyecek. Ama kadın affetmez değil, affeder diyorum. Ha, Çağla Hatun Emre Delikanlıyı böyle bir aşkla seviyor mu bilinmez. Bunlar medyatik işler, ne kadarı gerçek hiç belli olmaz. Dilerim Çağla da kendiyle barışabilmiş bir kadındır. Emre de bunun kıymetini bilir. İyi çalışmalar, Sevgiler... Thu, 27 Sep 2007 03:39:15 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=46 Geçen haftaların bir çok dergisinde, bir çok gazetede , bir çok internet sitesinde "İnsan Diyeti"nden bahsedildi. Peki neydi İnsan Diyeti? "Yirminci yüzyılın en çok tartışılan yazarlarından Ayn Rand, ‘Bencilliğin Erdemi’ (The Virtue of Selfishness) teorisinde, bencilliğin ahlak dışı bir şey olduğunu reddediyor ve kişinin kendi hayatının ve mutluluğunun en büyük değer olduğunu söylüyor. Rand’a göre, en önemli ahlaki değer, insanın kendi iyiliği. " Elbetteki bu diyet "insan yiyerek" yapılan bir zayıflama diyeti değil. İşin öğreti kısmında "Sevmediğiniz insanlardan uzak durun"felsefesi yatıyor. "Hayatımın her yerinde olan bu insanlardan kurtulmanın yolları nelerdir?" diye soracak olursanız Ayn Rand bir yanda Erol Evgin bir yanda sizi alacaklar karşılarına ve anlatmaya başlayacaklar. {more} Erol Evgin , bu felsefeye isim babalığı etmiş. Yavrusunu kucağına almasına sebep olansa bir müşterisi! Müşteriler.. Ah.. Siz yok musunuz, meğer ben yıllardır hiç ders çıkaramıyormuşum müşterilerimin yaptıkları "gerzeklikler"den. Halbuki yazsam yazsam roman olurmuş, o da olmazsa felsefe olurmuş. Hayatınızda size zorluk çıkaran bu insanlardan uzak durun! Tıpkı size zararı dokunan yiyeceklerden uzak durabildiğiniz gibi. Sorayım o halde, Para kazanmak maksadıyla bir işte çalışıyoruz, patronumuz, evet evet o deli bizi hergün deli ediyor, üstüne üstlük işyerindeki diğer çalışanlar da cabası! Herkes birlik olmuş bizi deli etmeye uğraşıyor. Kalkmış Erol Evgin bize "uzak durun bu insanlardan!" diyor. Nasıl uzak duralım Erol Bey? Peki Doktor Erol Bey, sizin görüşünüz nedir konuyla ilgili olarak? İş insanlardan uzak kalarak bunu sağlamak değildir. Uzaklaşarak sadece "yalnızlığı" seçersiniz. Olayın özü insanların içinde iken huzura ermek ise bu konu başka. En başta özenli olacaksınız, iki kere düşünüp öyle laf anlatacaksınız. Dişlerinizin sağlam olması önerilir, sıklıkla fırçalayacak özen göstereceksiniz dişlerinize ki sıktıkça sorun çıkarmasın. Alın size insan diyeti. Sonrasında da çok düşünmeyeceksiniz, herkesin her dediğini ciddiye almayacaksınız. Misal Erol Evgin'i canınız sadece dingin bir akşam geçirmek istediğinde dinleyeceksiniz, insan diyeti anlatırken değil "işte öyle bir şey...."i söylerken.... Bakın, huzur da geldi oturdu yanınıza.. Boşverin diyeti, can boğazdan gelir! Boğazlayın insanları! Wed, 26 Sep 2007 04:02:41 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=45 Vaktiyle "Tarabya'da uşaklar Etiler'de yumuşaklar" diyerek gündemin orta yerine düşen Tırt İsmail , bir eksiklik gördüğü gündemeyeniden dalış yapma ihtiyacı hissetti birden. Konuya vakıf olanlar bileceklerdir ki son günlerin güzide türküsü(!) "Plan yapmayın plan" ile ilgili olarak İsmail Türüt ve Ozan Arif efendilere dava açılmış durumda. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan bu soruşturmada türkünün altında yatan imalar açığa çıkacak mı göreceğiz hep beraber. Ozan Arif Efendi kendini cin zannedip bizleri çarpmaya çalışıyor "Sözlerimin arkasındayım ben, Yasin bir duadır Ogün derken de o günü kastettim , çarpıtmayınız" diyerek. Dünya Tatlısı isminde bir albüm yapıp bu albümünü Ogün Müzik'ten çıkaran Türüt Efendi ise yurdum tombul sevimli insanı modu ile kurtaracağını zannediyor. Karadeniz üzerinde oynanan oyunlara "tikkat" çekmek istemiş efendiler. Tikkatleri üzerine çekti evet. Velhasıl kelam, ben bu insan müsvettelerinin bu kadar zekaya sahip olup da siyasi bir takım oyunlar oynayabileceklerini zannetmiyorum. Toplasan bir adam etmez bu insanları siyasi kargaşa yaratıyorlar gerekçesiyle yargılamak onları adam yerine koymak olacağından giydirin deli gömleğini tikkatleri daha çok toplasınlar üzerlerine! Gerzekler! Fri, 21 Sep 2007 07:41:20 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=44 Gerçek dünya ile hayal dünyası arasında gezerken seyircide her an merak duygusu uyandırmayı başaran, komedinin inanılmayacak kadar başarılı şekilde harmanlandığı bir dram. Muhteşem bir seyir zevki. Uzun süredir yavaş tempolu dram türü filmler seyretmekten zevk almıyorum. Uzun süredir arşivimde bekleyen bu film de henüz izlenecekler listesine girmemişti bile.Beni izlemeye ikan eden şey belki de çok sevdiğim Dustin Hoffman'ı izleme isteğiydi, fakat beklentilerimin çok ötesinde bir eğlenceyle karşılaştım. Filmde olayla , tam bir sayı ve rakam delisi olan Harold Crick isimli kahramanın filmi anlatan ses de olan Karen Eiffel karakterinin sesini duymaya başlaması gibi ilginç bir olayla başlıyor. Aynı sesten öleceğini öğrenen ve ölümden kurtulmak isteyenHarold Crick'in tüm hayatı bu garip başlangıç ile değişir. {more} Film boyunca bu gerçek olması mümkün olmayan olayın kurgusu üzerine kurulu maceraları yaşayan karakterler bu gerçeküstü olaylarda gerçeklerle başarılı şekilde birleştirilmiş, öyle ki filmde sahibine birşeyler anlatmaya çalışan bir saat gördüğünüzde, ya da anlatıncının film kahramanın kendisine bağırması ile susması gibi absürk olaylarla karşılaştığınızda bunları garipsemiyorsunuz. Sanki herşey sizin de başınıza gelebilecek kadar doğal. Tüm olayların başarılı bir şekilde birbirine bağlandığı ve sonucun da bütün garipliklerden anlamlı bir drama çıkan bu filmi benim gibi bekletenler varsa acilen izlemelerini öneririm. Wed, 12 Sep 2007 17:55:07 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=43 Vaktiyle kazara üye olduğum Yahoo Grouplara bu sabah bakacağım tuttu. Birikmiş 145786 adet mailin nedense son 15 gününe ait olanları daha çok dini nitelik taşıyordu. Evet , Ramazan ayı gelmek üzereydi. Her sene olduğu gibi bu yıl yine Ramazan ayında gerek haber bültenleri, gerek şehir sokaklarını mesken tutan siyasi parti temsilcileri, gerek televizyon dizileri gerekse de gazeteler tarafından bol bol sömürüleceğiz. Herkes birlik olup inançlarımızı eline geçirmeye çalışacak {more} "Taş Kesilmiş İnsanlar!" başlığı altında sunulan bir mail mesela.. Çok amatör bir kaç heykeltıraşın elinden çıktığı anlaşılan bu eserler , "Allah'akarşı çıkaninsanlar bakın ne hale geldiler!" ana teması ile lanse edilmiş. Geçen yıl da yine çok amatör bir Photoshop'cunun elinden çıkan kız fotoğrafı vardı. Kızımız Kur'an okunurken son ses müziği açtığı için çarpılmıştı! Bunu neden yapıyoruz? Her yıl Ramazan ayında inançlarımızın sömürülmesine neden müsaade ediyoruz? Neden hepimiz Ramazan ayı yaklaşırken din bilimci kesiliyoruz? Ramazan ayı, göstere göstere orucunu tutan zihniyetler için fırsat kapısı. Bol makyajlı ünlülerimiz bu yıl yine koca çadırlarda iftar verirken bolbol dini mesaj verecekler. Bizse, işten apar topar çıkıp zar zor yemeğimizi hazırlayıp orucumuzu açarken haber bültenlerinde bu sahneleri izliyor olacağız. Öyleyse, Ramazan hoş geldi , sefa geldi! Fri, 07 Sep 2007 03:44:49 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=42 Uyarı Ateşi niteliğinde bildiri! Cumhurbaşkanlığı seçiminin üçüncü turu yapılacakken Genelkurmay Başkanı Büyükanıt'ın adeta "uyarı ateşi" niteliğindeki 30 Ağustos mesajı geldi. Ne diyodu Büyükanıt, "Laikliğe yönelik sinsi tehditler var" Çok eski değil. Daha Nisan ayında "AKP'ye muhtira" niteliği taşıyan bildiride ne demişlerdi peki? "Son günlerde, Cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde öne çıkan sorun, laikliğin tartışılması konusuna odaklanmış durumdadır. Bu durum, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından endişe ile izlenmektedir. Unutulmamalıdır ki, Türk Silahlı Kuvvetleri bu tartışmalarda taraftır ve laikliğin kesin savunucusudur. Ayrıca, Türk Silahlı Kuvvetleri yapılmakta olan tartışmaların ve olumsuz yöndeki yorumların kesin olarak karşısındadır, gerektiğinde tavrını ve davranışlarını açık ve net bir şekilde ortaya koyacaktır. Bundan kimsenin şüphesinin olmaması gerekir. " Laikliğin elden gitmediğini bizler zaten görebiliyoruz. Kimse boşuna Türbanlı bir "first lady"miz oldu diye kara çarşaflara sokulacağımızı zannetmesin. Cumhuriyetin ne anlama geldiğini bilen -az da olsa- insanlar hala var. İş sadece bunu sözde bırakmak olarak mı kalmalı? Gözdağı vermek maksatlı bir kaç bildiri yaparak mı kendi gücünü hatırlatmaya çalışmalı ordumuz? "Laikliğe yönelik sinsi tehditler var" diyerek mi koruyoruz. Kimse korkmasın. Laiklik elden gitmeyecek. İnançlı olmalı ve irademizi korumalıyız. Biz sürekli "laiklik elden gidiyor" çığlığı atarsak zaten ellerimizle kovacağız laikliği. {more} "Gül gibi" Cumhurbaşkanı! Gelelim 11. cumhurbaşkanımıza. Hayırlı olsun evet. Başardık! Laikliğin sonsuz savunucuları olan bizler önce 22 Temmuz günü kendi ellerimizle AKP'yi seçtik. Ardından yine bir sürü konuştuk, bir çoğumuz sırf "ya yanlış birşey yaparlarsa ilerde" düşüncesiyle AKP'ye oy verdiğimizi sakladık. Sonra yine eleştirdik. Sonra yine onay verdik. Bizler bu kaosu yaşarken kendi içimizde, birileri herşeyi planlayıp programlayıp paket haline getirdi. İçinden de 11. Cumhurbaşkanı çıktı! Şimdi artık susma zamanı. Evet Türkiye laik bir ülkedir, kimsenin de gücü yetmez bunu değiştirmeye. Şimdi öncelikli konumuz kendi içimizdeki gücün farkına varmak. Bunu yaparken de Abdullah Gül'ü "ya yanlış yaparsa" diye değerlendirmek yerine ettiği yemine uyup uymamasıyla değerlendirmeliyiz. Evet okuyalım, anlayalım, değerlendirelim sonraki günlerde de. Cumhurbaşkanı sıfatıyla, devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma; Anayasa'ya, hukukun üstünlüğüne, demokrasiye, Atatürk ilke ve inkılaplarına ve laik Cumhuriyet ilkesine bağlı kalacağıma; milletin huzur ve refahı, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ayrılmayacağıma; Türkiye Cumhuriyeti'nin şan ve şerefini korumak, yüceltmek ve üzerime aldığım görevi tarafsızlıkla yerine getirmek için bütün gücümle çalışacağıma büyük Türk milleti ve tarih huzurunda, namusum ve şerefim üzerine ant içerim Abdullah Gül Türkiye'nin 11. Cumhurbaşkanı Hayırlısı olsun. Kurtulduk en azından bu tartışmalardan bir süreliğine. Wed, 29 Aug 2007 06:55:40 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=41 Pixar Animasyon Studyoları, çizgifilmleri gerçek boyuta taşıma ve hedef kitleye çocuklarla büyükleri aynı potada eriterek taşıma başarısı açısından her zaman kalbimde ayrı bir yere sahip olmuştur. Ratatouille sessiz bir dönemin ardından gelen nefis mesajlara sahip bir animasyon film. Kısıtlı mıyız? Filmde fare Remy, Paris’in en saygın restoranının kurucusu olan Gustou adındaki bir aşçının yemek programlarını takip ederek yemek konusunda sınırları olmadığını öğrenen, koku alma yeteneği gelişmiş bir fare. Gustou’nun söylediği açık: Herkes yemek yapabilir. Fakat sadece korkusuzlar harika yemek yapar. Korkusuz demek, kalıpların dışına çıkmayı denemeye cesareti olanların keşif gücüne yapılan bir gönderme. Gustou bir bölümde der ki “yemek bir müzik gibidir. Her tadın kendine ait bir ritmi vardır. Eğer iki farklı ritmi birleştirirseniz, ortaya çok daha renkli bir melodi çıkar. Kendinizi müziğe bırakın…” {more} Tam bunu söylediği sırada remy eline bir parça peynir alır, gözlerini kapar ve yavaşça ısırır, tadı almaya çalışır. Arka plan simsiyahtır ve bom,tri,bom,tri diye bir ritm duyulur. Sonra remy diğer elindeki havuçtan bir parça ısırır, bu defa yumuşak bir melodi dolaşır siyah ekranda. İkisini birden ağzına attığında ise remy, ortaya iki ritmin birleşmesinden doğan bambaşka bir şey çıkar. Remy heyecanla gözlerini açar. Dünyada bu ritmlerin birleşmesinden ortaya çıkabilecek sınırsız sayıda müzik vardır! Bir sahne de Remy’nin kapana kısıldığı kafeste, hayalindeki Gustou’yla yaptığı konuşmadan. Gustou ortaya çıkar ve “remy, yoksa vaz mı geçiyorsun?” diye sorar. Remy umutsuzdur. “Buraya kısıldım, ne yapabilirim ki. Ama SEN özgürsün. SEN bir şey yapabilirsin!” Gustou haykırır: “Ben senin hayal gücünün bir ürünüyüm remy. Ben senin beni hayal ettiğin kadar özgürüm…yani, sen de o kadar özgürsün!” Çocuklarla aramızdaki korkunç fark işte burada devreye giriyor. Etraftaki bilgi akışını seçerek alması öğretilmiş bizler için her izlediğimizde farklı bir şey yakalamamız, ya da bir kitap okuduktan sonra izlediğimizde “bunu da kaçırmışım, şimdi anlıyorum” dememiz muhtemel. Öncesinde sadece “duymaya hazır olduklarımızı” duyuyor, “görmeyi seçtiklerimizi” görüyoruz. Fakat çocuklar bilgiyi –Tanrı’ya şükür!- seçerek almıyorlar, bilinçaltlarına tüm bilgi yerleşiveriyor. Sevgili çocuk, şu an çok farkında olmasa da bu filmden sonra hayal gücüyle ilgili bir şey konuşulduğunda aklına “insanların hayal edebildikleri kadar özgür” olduğu gelecek. Ve bir nebze daha özgür olacak. Çok çizgi film izleyen insanların neden daha neşeli olduklarını anlıyorum. Sınırsızlığımızı besliyorlar. Kısacası, "hayal ettiğimiz kadar" özgürüz.. Tue, 28 Aug 2007 05:57:15 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=40 4 günün sonunda Ahmet Necdet Sezer'den "kurtuluyoruz" * Siyasi polemiklerden uzak bir cumhurbaşkanını, Atatürk'ten sonra belki de en saygı gösterilmesi gereken şahsiyeti 4 gün sonra başımızdan atmaya hazırlanıyoruz. Bu süre zarfında elimizden gelen çirkefliği ardımıza koymuyor, kimsenin etlisine sütlüsüne karışmadı diye "tu kaka" yapıyoruz gidişiyle aslında bizi çok üzecek olan insanı.... Ahmet Necdet Sezer, duruşuyla, tavrıyla kimse gibi olmayışıyla tam bir beyefendi idi. Cumhurbaşkanı sıfatı altında toplanan diğerlerine hiç benzemedi. Sİyasetin ona buna laf atmaktan ibaret olmadığını göstermesi yanı sıra kişiliği ve aile yapısıyla takdir topladı. Başımızın bakanı Recep Bey , "ya bu deveyi güdeceksin, ya bu diyardan gideceksin" söylemleri içinde oladursun devam eden 4 günün sonunda göreceğiz bakalım Abdullah Gül kimin cumhurbaşkanı olacak.. Benim olmayacağı kesin. Tek gerekçem de siyasi birikimim değil oysa, dayatmalara karşı olan tavrımla bunu kabullenmiyorum, kabullenemiyorum. Güden gütsün "devesini". * :Yılmaz Özdil'inyazısını mutlaka okumalısınız. Sat, 25 Aug 2007 09:40:31 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=39 En iyi bildiğin şey nedir hayatta; kendin, o bile yarım. Her anınkendinle geçer, nereye gitsen seninledir. Sağa dönsen ordasındır, sola dönsen yine karşındadır. Koşsan senle gelir, uyusan da sendedir. Bugünkü eleştiri konumuz mu? Tabi ki; beni benden daha çok tanıdığınızanneden mr and mrs sarraf'lar. {more} Çevremdeki koruma bandı, içine saklandığım kabuğum,kendimi ele vermeyen gizemim, duygularımı hissettirmediğim ifadesizliklerim.. Hangi ânımda benimlesin ki hangi"bana" bakıp beni tanıdığını idda edebilirsin? Sen kimsin? Benim neremdesin? Beynimi ne zaman gördün? Geçmişimi ne zaman keşfettin? Duygularımı ne zaman sana söyledim?... uzar gider.. Ben kendimi tam anlamıyla tanımıyorken, ki en iyi bildiğim şey kendimken, nasılbeni benden çok tanıdığını iddia edip bir de benle inatlaşabiliyorsun? Senin en iyi bildiğin şey kendinken, ki o bile yarımken, nasıl olur da beni keşfettiğini söyleyebilirsin? Bu nasıl bircürettir? Edebiyata boğmaya lüzum yok, sade olalım; beni yargılamak,karakterimitanımlamak,davranışlarıma ifadeler bulmak sana kalmadı. Senhele bikendini tanı, sonra beni. Thu, 23 Aug 2007 02:40:26 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=38 İki ay önce kadar, bir arkadaşımın tavsiyesiyle tanıştım onunla. İlk gördüğüm anda ilgimi çekmişti, çünkü renkliydi, değişik bir enerjisi vardı. Her gün ona ayırdığım zamanın arttığını fark ediyordum. Referansı çok kuvvetli olduğu için değil, içimden geliyordu. Hep bildiğim şeyleri anlatıyordu, yeni bir şey yoktu. Ama öyle etkileyiciydi ki, hayatla ilgili ilham almaya başladım. Her sabah görmek istemeye başladım onu. Her akşam. Her fırsatta. Dünya’nın ve şuan Türkiye’nin en çok satan kitapları arasında ciddi ciddi uzun süre zirvede kalacağı belli olan şu müthiş “hayatınızı değiştirmek elinizde” kitaplarından biri olan, THE SECRET’ tan bahsediyorum. {more} Şimdiye kadar %100 Düşünce Gücü başta olmak üzere, insanın ana yaratım kaynağı olduğunu anlatan sayısız kitap okuduk, sosyal belleğimizde kim bilir nelerin nelerin alt yapısı var. Her günün aslında bugün olduğu ve “bugün”ü yaşamamız gerektiğiyle başlayıp, her alanda başarı için kendimize güvenmemiz gerektiğiyle biten. Dale Carnegie’nin 1976 basımlı Üzüntüyü Yen Şen Olmana Bak kitabındaki –o zaman için pek çok insana ilham kaynağı olan- “limonu gördüğünde ondan limonata yapmayı düşünebilmelisin, tüm güç sende” tarzı mesajlar insanların gelişim için referans noktası olarak kendilerini almayı düşünmeleri açısından ciddi bir devrim sayılabilir. Ayrıca 70lerde Hippiler ortalıkta dolaşıyor, bugünün ideal prensiplerinden sayılan insan merkezli yaklaşım, o zamanlar sadece tepkisel gençlerin kendilerini marjinal ifade yollarından biri olarak ortaya konuluyordu. Pek çok insan içine düştüğü sıkıntılardan kendini motive etmeye çalışarak çıkma yolunu denemeye başladı ve Carnegie de güzel bir servet sahibi oldu. Fakat insanlarının sadece kısa süreli bir “vay be” yaşadıkları ve hayatlarını öyle 7 adımda, 12 basamakta değiştiremedikleri görüldü süreç içinde. 80lerin ikinci yarısında sayısız kişisel gelişim kitabıyla doldu taştı raflar. Yeni bir şey söylemeyen. Esas devrim, insanların pozitivizmin “nesnellik” saçmalığından biraz kurtulma çabalarıyla gerçekleşti. Bu da ilk defa görünmez boyutta bir şeylerin varlığının –neredeyse- bilimsel olarak kabul etme eğilimine girilmesiyle oldu. Öyle ya, insanın beyninin ürettiği enerji görülebilir bir şey değil, fakat “var”. O halde haydi beynimizi çalıştıralım! Ne düşünürsek o olur! Zaten new age insanları ele geçirdi, herkes kendi gerçeğini yaratsın! Bilimsellik eğilimleri 2000lerin “what the bleep do we know” filmiyle meşruiyet kazandı ve rüştünü ispat etti. Viva kuantum! İşte the secret, bu yolculukta varılan en son nokta. Post-pozitivizmin bize sağladığı özgürlüklere bayılıyorum.Dediği şey şu. Alaaddin’in sihirli lambası evren. Ve sayısız dilek hakkınız var. O halde, doğru şekilde istemeye başlayın! Fazlasıyla motive edici. Tue, 21 Aug 2007 02:26:03 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=37 Başlıkta hata yok , wordpress.com un kapatılmadığını sadece mahkeme kararı ile siteye erişimin engellendiğini biliyorum, başlıkta bu şekilde kullanmamın nedeni de ikisi arasındaki ciddi farka dikkat çekmek zaten. Şimdi şöyle düşünelim, bir yer var ve kanunlara göre bu bölgenin kamu sağlığına zararlı olduğu tespit edilmiş, mantıken ne yapılması gerekir; bu yerin kapatılması değil mi ? Ama biz bunu yapamıyoruz çünkü kapatmamız gereken yer bizim yetkimizin dışında. Bu durumda bari buraya giden yolları keselim ki insanlar oraya ulaşamasın diyoruz. Tabi DNS asresini değiştirmek gibi alternatif yollar bulanlar için burası yine açık olacak ama olsun mevzu ayda 12 milyon Türk tarafından ziyaret edilen sitenin gözünü biraz korkutmak. Bu sansür vakaları internet alemimiz için pek de yabancı sayılmaz. Daha önce Ekşi Sözlük ve Youtube de kapatılmıştı , ama wordpress.comu diğerlerinden ayıran ciddi bir özellik var , o da wordpress in kendi başına bir içerik sitesi olmaması. Wordpress.com kendi başına sadece site ile aynı isimdeki blog yazılımını dağıtan yer , erişimi engellenen ise bu site altından yayına yapan blogların tamamı , yani etrafımızdaki insanlar, amcalarımız teyzelerimiz okul arkadaşlarımız, kendi görüşlerini bloglarında anlatan sıradan insanlar; bizler. Yani yapılan toplumun üretiği içeriğe ulaşmak için toplumun kendisine sansür konulması. {more} Şahsım adına bu erişim engelleme kararlarının artarak çoğalmasını diliyorum, bunun iki nedeni var , ilki engellenen sitelerin hem Türk Hukukunun olumsuz imajı , hem de engelleme haberlerinin yayılmasının getirdiği reklam sayesinde ziyaretçi sayılarının artması, bu gün ben bile daha önce haberdar olmadığım pek çok wordpress uzantılı blog gezdim ve çok eğlendim. İkinci neden ise daha dramatik , her ne kadar kabullenmesek de demokratik bir toplumda yaşıyoruz ve her demokratik toplumda olduğu gibi şahsi iradelerimizin alınan kararları değiştirme imkanı var. Oysa biz ekşisözlük , youtube ve şimdide wordpress örneklerinde olduğu gibi ya hiç tepki vermiyoruz ya da mahkeme kararını uygulamaktan başka şansı olayan TT.net i eleştiriyoruz. Tepkimizi doğru ve toplu bir halde dile getiremiyoruz. Hatta ne gibi bir tepki vereceğimizi konusunda bile bir fikrimiz yok. Bu durumda ya çoğunlukta değiliz ya da sesimizi çıkaramayacak kadar aciziz. Kapatma kararlarının artması bıçağın tepkisiz kitlenin de kemiğine gelmesi ve bu kapatma kararlarının artık son bulması için başlatılacak toplumsal bir hareketin ilk kıvılcımı olabilir. Sat, 18 Aug 2007 10:20:17 GMT http://www.elestirel.com/index.php?module=read&id=36 Cumartesi gecelerini film izleyerek geçirmeyi sevenler için biçilmiş kaftan bir film , ama yok ben ethernal sunshine'ı çok sevdim diyorsanı